கார்ஸ்டேர்ஸ் இருளின் நிழலில் பதுங்கியபடியே அந்த மூங்கில் குடிசையை நோக்கி மிக ரகசியமாக நகர்ந்தான். மேகக்கூட்டம் நிலவைச் சற்று நேரம் மறைத்தபோது, குடிசையின் சிறிய நுழைவாயிலுக்கு அருகிலிருந்த புதருக்கு அவன் வேகமாக ஓடிச் சென்றான். தன்னை யாராவது பார்த்துவிட்டார்களா என்பதை அறிய, குடிசையின் சுவரில் ஒரு கையை ஊன்றியபடி சுற்றும் முற்றும் பார்த்தான். காட்டின் அந்தத் திறந்தவெளியில் தனித்து நின்ற குடிசையிலிருந்து எந்தச் சத்தமும் வரவில்லை. அவன் வந்ததை யாரும் கவனிக்கவில்லை. இன்னும் சில நொடிகளில், புகழ்பெற்ற 'கெஸ்லர் வைரம்' அவன் கைகளில் இருக்கும்! உள்ளூர் சுரங்கத் தொழிலாளியான ந்காமியால் கூட இனி அந்த வைரத்தை அவனிடமிருந்து காப்பாற்ற முடியாது!
கார்ஸ்டேர்ஸ் குடிசைக்குள் நழுவிச் சென்றான்; அவனது கண்கள் விரைவிலேயே அந்த இருளுக்குப் பழகின. தூரத்துச் சுவரின் ஓரத்தில் மண் தரையில் விரிக்கப்பட்டிருந்த பாயில், ந்காமி அசைவற்றுப் படுத்திருப்பதை அவன் கண்டான். கார்ஸ்டேர்ஸின் தேடல் ஒருவழியாக முடிவுக்கு வந்தது. பூமியின் மிக ஆபத்தான மலைகள் மற்றும் காடுகளைக் கடந்து பல மாதங்களாக அவன் பின்தொடர்ந்து வந்த பாதை, இப்போது அவனுக்குரிய பரிசைத் தரப்போகிறது!
பாயில் அமைதியாகப் படுத்திருந்த உருவத்தின் மீது குனிந்த கார்ஸ்டேர்ஸ், ந்காமியின் இதயத்தின் மீது தன் கையை வைத்தான். அந்த மனிதன் பளிங்குக் கல்லைப் போலக் குளிர்ந்து போயிருந்தான். கிழிந்த சட்டையின் உள்ளே இதயத் துடிப்பிற்கக்கான சிறு அசைவு கூட இல்லை. கார்ஸ்டேர்ஸ் குனிந்து தன் காதை ந்காமியின் மார்பில் வைத்துப் பார்த்தான். ந்காமி இறந்துவிட்டான்! நடுங்கும் விரல்களால் ந்காமியின் கிழிந்த சட்டையை விலக்கிய அவன், கழுத்தில் தொங்கிக்கொண்டிருந்த சிறிய துணிப் பையின் கயிற்றை அறுத்தான். அதைத் திறந்து உள்ளேயிருந்த ரத்தினத்தை வெளியே எடுத்தான்; அதிலிருந்து வெளிப்பட்ட பல வண்ண ஒளிக்கதிர்கள் குடிசையின் கடைசி மூலை வரை பாய்ந்தன. இதுதான் பயணத்தின் முடிவு. ஒருவழியாக ந்காமியைத் தேடிக் கண்டுபிடித்து, கெஸ்லர் வைரத்தைத் தன் வசமாக்கிவிட்டான்! கார்ஸ்டேர்ஸுக்கு அவனது பரிசு கிடைத்துவிட்டது!
ஒரு கணம் கழித்து, புதர்களுக்கு இடையே நெருங்கி வந்து கொண்டிருந்த குரல்களைத் தாண்டி, அவன் குடிசையிலிருந்து அமைதியாக வெளியே நழுவினான். அடுத்த நொடியே கார்ஸ்டேர்ஸ் அங்கிருந்து மறைந்துவிட்டான்!
அங்கே வந்த முதல் உள்ளூர்வாசி, தீப்பந்தத்தை ந்காமியின் குடிசை மீது வீசினான். அந்த மூங்கில் குடிசை தீப்பிடித்து எரியத் தொடங்கியது, கரும்புகை அதைச் சூழ்ந்து கொண்டது.
"பிளேக் நோய் மிகவும் ஆபத்தானது!" என்று அந்த உள்ளூர்வாசி கூறினான். எரியும் நெருப்பின் விசித்திரமான நிழல்கள் அவன் முகத்தில் நடனமாடின. அவனைக் கொன்ற அந்தக் கொடிய நோய் வேறு யாருக்கும் பரவாமல் இருக்க, இந்தக் குடிசையையும் ந்காமியின் உடலையும் சேர்த்து எரிக்கிறோம். நெருப்பிற்குப் பிறகு யாரும் தொடுவதற்கு அங்கே உடல் எதுவும் மிஞ்சாது. ஏனெனில், பிளேக் நோயால் இறந்தவரின் உடலுக்கு அருகில் சென்றாலோ, அல்லது அதை லேசாகத் தொட்டாலோ கூட, அவர்களும் அதே கொடிய பிளேக் நோயால் துடிதுடித்து இறக்க நேரிடும்!
CRIME SUSPENSTORIES இதழ் எண் 1
தமிழில் : GOOGLE AI

No comments:
Post a Comment