அவளுக்குள் அது...

 

கெர்ரி ஜேம்ஸ் என் சிறந்த தோழி. நாங்கள் தொடக்கப் பள்ளியில் சந்தித்தோம், உடனடியாக தோழிகளாகிவிட்டோம். அவள் பக்கத்துத் தெருவில்தான் வசிக்கிறாள், அதனால் நாங்கள் அடிக்கடி ஒருவருக்கொருவர் வீடுகளுக்குச் சென்று வருவோம், பள்ளியில் எப்போதும் அருகருகேதான் அமர்வோம்.

நாங்கள் பள்ளியை மாற்றியபோதும் ஒன்றாகவே இருந்தோம். கெர்ரியும் நானும் எல்லாவற்றையும் ஒன்றாகவே செய்தோம்.

மக்கள் சிரித்துக்கொண்டே, இந்தக் குறும்புக்கார இரட்டையர்களைப் பாருங்கள், கெர்ரியும் கிளாரும்! என்று சொல்வார்கள். நீங்கள் எங்களைத் தனியாகப் பார்த்திருக்கவே முடியாது; நாங்கள் ஒருவருக்கொருவர் குடும்ப விடுமுறைப் பயணங்களுக்குக்கூடச் செல்வோம், எங்களில் ஒருவரை மட்டும் தனியாக யாரும் எதற்கும் அழைத்ததில்லை. 

ஒரே ஒரு விஷயம் என்னவென்றால், கெர்ரிக்கு பூனைகளை அறவே பிடிக்காது. அவள் ஒரு பூனையின் அருகில் கூட செல்ல மாட்டாள். தெருவில் ஒன்றைப் பார்த்தால், அவள் வந்த திசையை நோக்கித் திரும்பி நடந்துவிடுவாள். இதை என்னால் ஒருபோதும் புரிந்துகொள்ள முடியவில்லை, ஏனென்றால் பூனைகள் அழகான, புத்திசாலியான உயிரினங்கள் என்று நான் நினைக்கிறேன்.

மறுபுறம், கெர்ரியின் சகோதரன் நிக் எலிகளை செல்லப் பிராணிகளாக வளர்த்தான், கெர்ரிக்கு அவை மிகவும் பிடிக்கும். அவள் அவற்றை கூண்டிலிருந்து வெளியே எடுத்து, தன் கையில் ஏறி ஓட விடுவாள். அவள் அப்படிச் செய்யும்போது எனக்கு உடல் நடுங்கும், ஏனென்றால் எலிகளைப் பார்ப்பதையே என்னால் தாங்கிக்கொள்ள முடியாது.

கெர்ரி, உனக்கு அந்த அருவருப்பான சின்னஞ்சிறு உயிரினங்கள் பிடிக்கும், ஆனால் ஒரு அழகான, கொழுத்த, பளபளப்பான பூனையின் அருகில் இருக்கக்கூட உன்னால் முடியவில்லையே, அது எப்படி? என்று நான் கேட்டேன்.

சீ... பூனைகள்! என்று மட்டுமே அவள் அதற்குப் பதிலளித்தாள், மிகப்பெரிய எலியைத் தன் முகத்திற்கு அருகில் வைத்து, அது தன் கன்னத்தைக் கடிக்க அனுமதித்தாள்.

கெர்ரிக்கு இந்த அருவருப்பான சின்னஞ்சிறு கொறித்துண்ணிகள் பிடிக்கும் என்பதால், எங்கள் முதல் அறிவியல் பாடத்தின்போது, ​​பள்ளியில் வளர்க்கப்படும் எலிகளுடன் அவள் மிகவும் இயல்பாக இருப்பாள் என்று நான் நினைத்தேன். அறிவியல் அறையில் அவைகளுக்கு ஒரு கூண்டு இருந்தது, அதை அறிவியல் ஆசிரியையே மிகவும் கவனமாக சுத்தம் செய்திருந்தார். மேல் வகுப்புகளில் படிக்கும் மாணவிகள் அவற்றைப் பற்றி ஆய்வு செய்வதற்காக அந்த எலிகள் வைக்கப்பட்டிருந்தன, யாரும் அவற்றின் அருகில் செல்ல விரும்பவில்லை. ஆனால் கெர்ரி வித்தியாசமாக இருப்பாள் என்று நான் நினைத்தேன்.

ஆனால் அவள் அவற்றை முதன்முதலில் பார்த்தபோது, ​​அவள் முகம் வெளிறிப் போனது. இதற்கு முன்பும் மக்களின் முகங்கள் வெளிறிப் போவதைப் பற்றி நான் கேள்விப்பட்டிருக்கிறேன், ஆனால் அது இவ்வளவு வெளிப்படையாக நடக்கும் என்று நான் ஒருபோதும் நினைத்ததில்லை.

நான் உணர்ந்ததைப் போன்ற வெறுப்பினால் மட்டுமல்ல, அவள் பயத்தினாலேயே உடல் இறுகிப் போனது போல் தோன்றியது.

ஏய் கெர்ரி, என்றேன் நான். உனக்கு எலிகளைப் பிடிக்கும், பெருச்சாளிகளில் அப்படி என்ன வித்தியாசம் இருக்கிறது? நான் அவள் கையைப் பிடித்து முன்னால் இழுக்க முயன்றேன், ஆனால் அவள் பயத்தில் உடல் இறுகிப் போயிருந்தாள். பிறகு அவள்  அலற ஆரம்பித்தாள். 

அவள் ஒரு ஆழமான மூச்சை இழுத்து, என் வாழ்நாளில் நான் கேட்டிராத அளவுக்குக் காதைப் பிளக்கும் ஒரு அலறலை எழுப்பினாள். அறிவியல் ஆசிரியை முன்னே ஓடி வந்து அவளை உலுக்க முயன்றார், ஆனால் கெர்ரி அவரது பிடியிலிருந்து நெளிந்து வெளியேறினாள். பிறகு அவள் மிகவும் விசித்திரமான ஒரு காரியத்தைச் செய்தாள். அவள் பின்வாங்குவாள் என்று எதிர்பார்க்கப்பட்டதற்குப் பதிலாக, அவள் முன்னோக்கி விரைந்து சென்று கூண்டைப் பற்றிக்கொண்டாள். உள்ளே இருந்த எலிகளை அகன்ற கண்களுடன் வெறித்துப் பார்த்தவாறே, தன்னால் முடிந்தவரை சத்தமாக அலறினாள்.

எலிகள் தயக்கத்துடன் வந்து மோப்பம் பிடித்தன. அப்போதும் கெர்ரி பின்வாங்கவில்லை. அவள் தன் விரல்களால் கூண்டைக் கீறினாள், அவளை அதிலிருந்து வலுக்கட்டாயமாகப் பிரிப்பதற்கு, அறிவியல் ஆசிரியை நான் மற்றும் மூன்று மாணவிகள் தேவைப்பட்டனர்.

நாங்கள் அவளை மருத்துவ அறைக்கு அழைத்துச் சென்றோம், அங்கு பள்ளிப் பொறுப்பாளர் அவளைப் படுக்க வைத்து ஓய்வெடுக்கச் செய்தார். ஆனால் அவள் முற்றிலும் அமைதியற்று இருந்தாள். அவள் அங்கேயே படுத்துக்கொண்டு முனகிக்கொண்டிருந்தாள்.

அவர்கள் அவளை வீட்டிற்கு அனுப்பி வைத்தனர், அடுத்த நாள் அவள் பள்ளிக்குத் திரும்பியபோது, ​​அதைப் பற்றிப் பேசவே இல்லை. என்னிடம் எல்லாவற்றையும் சொன்ன கெர்ரிதான் இவள் என்பதை என்னால் நம்பவே முடியவில்லை. அவள் அந்த விஷயத்தைப் பற்றி ஒரு வார்த்தை கூட பேசவே இல்லை.

எப்போதும் கெர்ரியின் மீது பொறாமை கொண்டிருந்த வகுப்பில் இருந்த மற்ற சில மாணவிகள் அவளைக் கிண்டல் செய்யத் தொடங்கினார்கள்.

ஹலோ. எலி முகத்தவளே! என்றாள் டிரேசி வில்லியம்ஸ். அவளுடைய இரண்டு தோழிகளான பேட் மற்றும் ஃபிரான்சஸ், அவளுக்குப் பின்னால் நின்று சிரித்துக் கொண்டிருந்தனர். ஆனால் கெர்ரி, அவள் அங்கே இல்லாதது போல, நேராகப் பார்த்தாள்.

ஆனால் அன்று மதியம், பள்ளி நூலகத்தில் படிப்பதற்காக எங்களுக்குக் கிடைத்த ஓய்வு நேரத்தில், அவர்கள் ஏதோ சதி செய்கிறார்கள் என்று எனக்குத் தெரிந்தது. கெர்ரி எனக்கு எதிர்ப்புறத்தில் இருந்த மேசையில் வேலை செய்து கொண்டிருந்தாள். அவள் தன் வேலையில் மும்முரமாக இருந்ததால், டிரேசி குனிந்து ஒரு எலியைத் தன் காலருகே வைத்ததை அவள் பார்க்கவில்லை. ஆனால் நான் பார்த்தேன், எனக்குப் பயமாக இருந்தது.

டிரேசி அதை அறிவியல் அறையிலிருந்து திருடியிருக்க வேண்டும், பயப்படாமல் இருந்திருந்தால், நானே அதை எடுத்து கொண்டு சென்றிருப்பேன். ஆனால் என் உற்ற தோழிக்காகக் கூட, அந்தச் சிறிய, ரோமங்கள் நிறைந்த உடலைத் தொட எனக்கு மனம் வரவில்லை. தரையிலிருந்து என் கால்களைத் தூக்கி, அது ஓடிவிட வேண்டும் என்று பிரார்த்தனை செய்வதைத் தவிர என்னால் வேறு எதுவும் செய்ய முடியவில்லை.

ஆனால் அது ஓடவில்லை. அது கெர்ரியின் நாற்காலியைச் சுற்றி மோப்பம் பிடித்தது, பிறகு... கொடுமையிலும் கொடுமையாக, அது அவளுடைய பயணப் பைக்குள் ஏறிக்கொண்டது. கெர்ரியின் கை ஒரு பேனாவைத் தேடி அந்தப் பையை நோக்கிச் செல்வதை, என்னால் அசைய முடியாமல் பார்த்துக் கொண்டிருந்தேன்... 

ஆனால் இம்முறை கெர்ரி அலறவில்லை. அவள் தன் கையையும் அசைக்கவில்லை. கையை பையிலேயே வைத்திருந்தாள்; அவள் முகத்தில் ஒரு விசித்திரமான பாவனை தோன்றியது. அது ஒருவித பயங்கரமான புன்னகை; அதைப் பார்ப்பது அவள் அலறுவதைக் கேட்பதை விடவும் மோசமாக இருந்தது. பிறகு, மெதுவாக அவள் தன் கையை பையிலிருந்து வெளியே எடுத்தாள். கட்டைவிரலுக்கு அருகில் இரண்டு சிறிய காயங்கள் இருந்தன, அதிலிருந்து ரத்தம் கசிந்து கொண்டிருந்தது. ஆனால் அவள் செய்ததெல்லாம் இதுதான்: தன் பொருட்களை அங்கேயே சிதறவிட்டபடியே எழுந்து நின்று, நூலகத்தை விட்டு வெளியே நடந்தாள்.

அதை உடனே அறிவியல் அறைக்குக் கொண்டு போ! என்று நான் ட்ரேசியிடம் கரகரத்த குரலில் சொன்னேன். ஆச்சரியம் என்னவென்றால், ட்ரேசி அப்படியே செய்தாள். என்னைப் போலவே அவளும் கெர்ரியின் செயலால் அதிர்ச்சியடைந்திருந்தாள் என்று நினைக்கிறேன்.

நான் தாழ்வாரத்திற்கு ஓடி, படிக்கட்டுகளில் வேகமாக இறங்கி கெர்ரியைத் தேடினேன். படிக்கட்டின் பாதியில் அவள் எங்கோ வெறித்துப் பார்த்தபடி அமர்ந்திருப்பதைக் கண்டேன். என் காலடிச் சத்தம் கேட்டதும் அவள் திரும்பினாள்; அவள் முகத்தில் ஒரு விசித்திரமான பார்வை இருந்தது.

நான் இப்போது வீட்டுக்குச் செல்ல வேண்டும், கிளேர்," என்று அவள் சொன்னாள். "நான் செய்ய வேண்டிய ஒரு விஷயம் இருக்கிறது.

ஆனால் அடுத்து புவியியல் வகுப்பு இருக்கிறதே! என்று நான் சொன்னேன். அங்கு செல்லாவிட்டால் உனக்குச் சிக்கல் வரும்!

ஆனால் கெர்ரி புன்னகைத்துவிட்டு அங்கிருந்து சென்றுவிட்டாள். அதனால், அவளுக்கு உடல்நிலை சரியில்லை என்றும், வீட்டுக்குச் செல்ல வேண்டியிருந்தது என்றும் புவியியல் ஆசிரியரிடம் நான் கூறினேன்.

அன்று மாலை, தேநீர் அருந்திய பிறகு, கெர்ரியைப் பார்க்க அவள் வீட்டுக்குச் சென்றேன்.

ஓ, உள்ளே வா கிளேர், என்று கெர்ரியின் அம்மா சொன்னார். அந்தச் சத்தமெல்லாம் நிக் உண்டாக்குவதுதான். மிகவும் விசித்திரமான ஒரு விஷயம் நடந்துவிட்டது. அதுவும் மிகவும் மோசமான ஒன்று.

என்ன நடந்தது? என்று நான் கேட்டேன்; எனக்குள் ஒருவித அச்சம் பரவியது.

அது நிக்கினுடைய செல்ல எலிகள் பற்றிய விஷயம், என்று அவர் சொன்னார். யாரோ அவற்றைத் தாக்கியிருக்கிறார்கள். அவை கூண்டின் அடிப்பகுதியில் துண்டு துண்டாகக் கிழிந்து கிடக்கின்றன. இது எப்படி நடந்தது என்றே எனக்குப் புரியவில்லை. ஒரு பூனை உள்ளே நுழைந்திருந்தாலும் கூட, அவற்றை இப்படி ஒரு மோசமான நிலையில் விட்டுச் சென்றிருக்காது.

நான் வரவேற்பறைக்குள் சென்றேன். அழுதுகொண்டே நிக் கூண்டின் அடிப்பகுதியைச் சுத்தம் செய்து கொண்டிருந்தான்; அவனது அப்பா ஒரு அட்டைப் பெட்டியைத் தோட்டத்துப் பாதையில் எடுத்துச் சென்று கொண்டிருந்தார். நான் அதைக் கவனித்தேன். கெர்ரி ஜன்னல் ஓரத்தில் நின்றுகொண்டிருந்தாள்.

தன் பையில் இருந்த எலியைத் தொட்டபோது அவள் முகத்தில் இருந்த அதே புன்னகைதான் அப்போதும் இருந்தது.

கெர்ரி! நிக்கின் தேம்பல் சத்தம் வெளியே கேட்காதவாறு நான் உரக்கக் கத்தினேன். நீ நலமாகத்தானே இருக்கிறாய்?

நிச்சயமாக, நான் நலமாகத்தான் இருக்கிறேன், என்று அவள் உற்சாகமாகப் பதிலளித்தாள்.  அந்த எலிகளின் நிலைமை மிகவும் மோசமானது இல்லையா? பாவம், அந்தச் சின்னஞ்சிறு உயிரினங்கள்.

பிறகு அவள் சிரித்தாள். அது ஒரு விசித்திரமான சிரிப்பு; ஒருவித கீச்சுக்குரல் ஒலியுடன் அது முடிந்தது.

வா, என்று என் கையைப் பிடித்து இழுத்தாள். என் அறைக்குச் சென்று இசைத்தட்டுகளை ஒலிக்கவிட்டு விளையாடலாம்.

மேல் அறைக்குச் சென்றதும், அவள் இசைத்தட்டுகளை ஒலிக்கவைக்க எந்த முயற்சியும் செய்யவில்லை. அதற்குப் பதிலாக, அவள் அலங்கார மேஜை அருகே சென்று தன் தலைமுடியை வாரத் தொடங்கினாள். நெற்றியிலிருந்து முடியை ஆக்ரோஷமாகப் பின்னோக்கி இழுத்து காதுகளுக்குப் பின்னால் ஒதுக்கினாள். பிறகு குளியலறைக்கு ஓடினாள்; தலைமுடி முழுவதும் நனைந்து நீர் சொட்டிக்கொண்டிருக்க, அதே சமயம் பின்னோக்கி வாரப்பட்ட நிலையிலேயே திரும்பி வந்தாள்.

அவ்வளவுதான், இப்போது சரியாக இருக்கிறது, என்றாள் அவள். "நான் இப்போது பார்ப்பதற்கு ஒரு சிறிய எலியைப் போலவே இருக்கிறேன், இல்லையா? அல்லது... ஒரு பெரிய எலியைப் போல இருக்கிறேன் என்று சொல்வாயா?

நான் அவளையே உற்றுப் பார்த்துக்கொண்டிருந்தேன்; எனக்குப் பேசுவதற்கு வார்த்தைகளே வரவில்லை.

நான் அவற்றை கொன்றுவிட்டேன், தெரியுமா? என்றாள் அவள். நிக்கிற்கு இது புரியவில்லை... ஆனால் நீ என் தோழி. உனக்குப் புரியும். இதைப் பற்றி நான் உன்னிடம் முழுமையாகச் சொல்ல முடியும்.

நீ எதைப் பற்றிப் பேசுகிறாய், கெர்ரி?" என்று நான் திகைப்புடன் கேட்டேன்.

அந்த எலிகள்... நான் அவற்றை கொன்றுவிட்டேன்," என்று அவள் உற்சாகமாகச் சொன்னாள். அவை அனைத்தும் என்னைப் பிடித்து, என்னையும் தங்களைப் போலவே மாற்றிக்கொள்ள முயற்சிக்கின்றன. பூனைகள் எலிகளைக் கொல்வதால் எனக்குப் பூனைகளை மிகவும் பிடிக்காது, தெரியுமா? ஆனால் இப்போதுதான் எனக்குப் புரிகிறது, பூனைகள் செய்தது சரிதான்; நானும் அவற்றை கொல்ல வேண்டும். இல்லையென்றால், அவை என்னைத் தங்கள் வசப்படுத்திக்கொள்ளும்.

நான் அவளுக்குப் பின்னால் நின்றுகொண்டு, அவளுடைய தாயை அழைக்கலாமா என்று யோசித்துக்கொண்டிருந்தேன். நான் அங்கே நின்று கொண்டிருந்தபோது, ​​அவளுக்கு முன்னால் இருந்த கண்ணாடியில் அவள் முகபாவனை மாறுவதை கவனித்தேன்.

பார்! என்று தன் பிம்பத்தைச் சுட்டிக்காட்டி அவள் மெல்லிய குரலில் கூறினாள்.

முதலில் கெர்ரியின் முகத்தில் இருந்த பயத்தைத் தவிர வேறு எதையும் நான் பார்க்கவில்லை. ஆனால் பிறகு நான் அதைக் கண்டேன்.

கண்ணாடியில் தெரிந்த கெர்ரியின் கண்கள் வித்தியாசமாக இருந்தன. அவை ஒரு எலியின் சிறிய, பிரகாசமான கண்களாக இருந்தன!

கெர்ரி அலறத் தொடங்கினாள். அவள் அவ்வாறு செய்தபோது, ​​அவளது முகத்தில் தெரிந்த பிம்பம் சரியாக நடுவே இரண்டாகப் பிளந்து, கண்கள் மட்டுமே எஞ்சியிருப்பது போலத் தோன்றியது. அந்தக் கண்களைச் சுற்றி ஒரு எலியின் உரோமம் உருப்பெற்றுத் தெளிவாகத் தெரியத் தொடங்கியது; இதனால், அலறிக் கொண்டிருந்த கெர்ரியின் முகம், ஒரு எலியின் தலைக்கு  இருபுறமும் இரண்டு பாதிகளாகப் பிரிந்து நின்றது. 

அப்போது நானும் அலறினேன்; உடனே அந்த பயங்கரமான காட்சி மறைந்துவிட்டது. அங்கே பயந்துபோன இரண்டு சிறுமிகளின் பிம்பங்கள் மட்டுமே தெரிந்தன.

கெர்ரி, இந்த கண்ணாடியை எங்கிருந்து வாங்கினாய்? என்று நான் கேட்டேன். அதன் மரச் சட்டத்தைச் சுற்றி செதுக்கு வேலைப்பாடுகள் இருந்தன; அது மிகவும் பழமையானதாகத் தோன்றியது. அது அந்த அலங்கார மேஜைக்கு ஏற்றதாக இருக்கவில்லை.

என்ன? ஓ, அந்த மேஜையுடன் வந்த கண்ணாடியை நான் உடைத்துவிட்டதால், அப்பா இதை ஒரு பழைய பொருட்கள் விற்கும் கடையில் வாங்கிக் கொடுத்தார், என்று கேரி சொன்னாள். கிளேர், நீயும் அதைப் பார்த்தாய் அல்லவா? நான் மட்டும் பார்க்கவில்லைதானே?

அது என்னவென்று எனக்குத் தெரியவில்லை, ஆனால் நானும் அதைப் பார்த்தேன், என்று நான் சொன்னேன். கெர்ரி, நீ அந்தக் கண்ணாடியை அகற்றிவிட வேண்டும். ஏன் அல்லது எப்படி என்று எனக்குத் தெரியவில்லை, ஆனால் சமீபகாலமாக உனக்கு ஏற்படும் அந்த நிலைக்கும் இதற்கும் ஏதோ தொடர்பு இருக்கிறது என்று நான் உறுதியாக நம்புகிறேன்.

இல்லை, அது கண்ணாடியால் அல்ல, என்று கெர்ரி சொன்னாள். எனக்கு இந்தக் கண்ணாடியை பிடிக்கும், கிளேர்.

நான் மேற்கொண்டு எதுவும் பேசவில்லை, ஆனால் எப்படியாவது அந்தக் கண்ணாடியை அழிக்க வேண்டும் என்று எனக்குத் தோன்றியது. ஆனால் எப்படி?

கண்ணாடியைப் பற்றி மோசமாக நினைப்பதில் எந்தப் பயனும் இல்லை, என்று கெர்ரி சொன்னாள்; என் மனதை அவள் படித்தது போலவே அது இருந்தது.

என்னால் பதில் சொல்ல முடியவில்லை. நான் என் தலையைக் கைகளால் தாங்கியபடி படுக்கையில் அமர்ந்திருந்தேன். கெர்ரியை நிமிர்ந்து பார்த்தபோது, ​​அவள் ஒருவித விகாரமான புன்னகையை உதிர்த்தாள்.

நான் அறையிலிருந்து ஓடி, படிக்கட்டுகளில் இறங்கி, வரவேற்பறைக்குச் சென்றேன். கண்ணாடியை விட்டு எவ்வளவு தூரம் விலகிச் சென்றேனோ, அவ்வளவு குறைவாக என் தலைவலி இருந்தது.

நிக், என்று நான் மூச்சு வாங்கச் சொன்னேன். இப்போது நான் சொல்வதை அப்படியே செய். அதைப் பற்றி யோசிக்க நிற்காதே.

கையில் கிடைத்த முதல் கனமான பொருளை எடுத்து அவனிடம் நீட்டினேன்.

இந்தக் கனமான ஜாடியை எடுத்து கேரியின் கண்ணாடி மீது வீசு; அது உடைய வேண்டும். பலமாக வீசு, புரிகிறதா? கண்ணாடி கண்டிப்பாக உடைய வேண்டும்!  

வலி மீண்டும் தொடங்கியதால் நான் மூச்சு வாங்கிக்கொண்டிருந்தேன்.

என் எலிகளுக்கும் இதற்கும் ஏதேனும் சம்பந்தம் இருக்கிறதா?" என்று நிக் கேட்டான்.

ஆம், ஆனால் அதற்கான காரணத்தை என்னால் சொல்ல முடியாது. நீ என்னை நம்பித்தான் ஆக வேண்டும்!

நிக் அறையை விட்டு வெளியே ஓடினான்; நானும் அவனைப் பின்தொடர்ந்தேன். அவன் படிக்கட்டுகளில் வேகமாக ஏறினான்; அப்போது கெர்ரி அலறும் சத்தம் கேட்டது. அடுத்த கணமே கண்ணாடி உடையும் சத்தமும், ஒரு பயங்கரமான விலங்கின் அலறல் சத்தமும் கேட்டன.

கெர்ரியின் பெற்றோர்கள் எனக்குப் பின்னால் படிக்கட்டுகளில் ஓடி வந்தனர். நாங்கள் அறைக்குள் விரைந்து சென்றபோது, ​​கெர்ரி கட்டிலில் அமர்ந்து விம்மி விம்மி அழுதுகொண்டிருப்பதையும், நிக் பயந்த முகத்துடன் உடைந்த கண்ணாடியின் சிதறல்களைப் பார்த்துக்கொண்டிருப்பதையும் கண்டோம்.

அது உடைந்தபோது எலிகளை நான் பார்த்தேன், என்று அவன் மெல்லிய குரலில் கூறினான். அதுவும் ஆயிரக்கணக்கான எலிகள். கண்ணாடி கீழே விழுந்தபோது அவை ஒன்றன் மேல் ஒன்று முண்டியடித்துக்கொண்டு ஓடின. பிறகு அவை மறைந்துவிட்டன.

பரவாயில்லை, என்று கெர்ரி கூறினாள். நீ அதைப் பற்றி கவலைப்பட வேண்டாம், நிக்.

என்ன நடக்கிறது? என்று கெர்ரியின் தந்தை கேட்டார். நிக்கோலஸ், ஏன் அந்தக் கண்ணாடியை உடைத்தாய்? உன் எலிகளை நினைத்து நீ வருத்தமாக இருக்கிறாய் என்று எனக்குத் தெரியும், ஆனால் அதற்காக...

நான் ஒரு விஷயத்தை விளக்க வேண்டும் என்று நினைக்கிறேன், என்று கூறி, நான் அந்தப் பெற்றோர்கள் இருவரையும் படுக்கையறையிலிருந்து வெளியே அழைத்துச் சென்றேன்.

கெர்ரி ஏன் அந்தக் கண்ணாடியின் பிடியில் சிக்கினாள் என்றோ, அல்லது நானும் ஏன் சிறிது காலம் அதன் பிடியில் இருந்தேன் என்றோ எங்களுக்கு ஒருபோதும் தெரியப்போவதில்லை. ஆனால், நிக்கை வைத்து அதை நான் அவ்வளவு விரைவாக உடைத்தது என் அதிர்ஷ்டம் என்று மட்டும் எனக்குத் தெரியும்.

கெர்ரியும் நானும் நெருங்கிய தோழிகளாக இல்லாவிட்டால், அவள் அங்கே கண்ட அந்தப் பயங்கரமான காட்சிகளை நானும் ஒருபோதும் கண்டிருக்க மாட்டேன் என்று உறுதியாகச் சொல்வேன். ஆனால் நான் அவற்றைக் கண்டேன்; அவளுடைய மனதை அந்தக் கண்ணாடி தன் கட்டுப்பாட்டில் கொண்டுவந்தது போல என் மனதையும் ஆக்கிரமிக்கும் முன்பே நான் செயல்பட்டேன்.

அவளுடைய தந்தை அந்தக் கண்ணாடியின் பின்னணியைத் தெரிந்துகொள்ள முயற்சிக்கிறார்; ஆனால் அது முக்கியம் என்று எனக்குத் தோன்றவில்லை. கெர்ரி மீண்டும் இயல்பு நிலைக்குத் திரும்பியிருக்கிறாள் என்பது மட்டுமே எனக்கு முக்கியம்.

இப்போது அறிவியல் அறையில் உள்ள எலிகளைப் பார்க்கும்போது, ​​எங்களைப் போலவே அவளும் முகம் சுளித்து, அருவருப்புடன் நடுங்குகிறாள். கடந்த வாரம் நான் அவளுடன் செல்லப்பிராணிகள் விற்கும் கடைக்குச் சென்றிருந்தேன்; அங்கே அவள் நிக்கிற்காக இன்னும் இரண்டு எலிகளை வாங்கினாள்.

இப்போது என் பூனையைக்கூட அவள் தன் மடியில் அமர விடுகிறாள். ஆக, எல்லாம் சரியாகிவிட்டது. ஆனால், ஒருவேளை என்ன நடந்திருக்கக்கூடும் என்று நினைத்துப் பார்க்கும்போது, ​​அவள் உண்மையாகவே பைத்தியமாகியிருக்கக்கூடும் என்பது எனக்குப் புரிகி றது; அதை நான் ஒருபோதும் மறக்கமாட்டேன்.

முற்றும். 

தமிழில்: Google translate 

மூன்று பெண்மணிகள்!

 

ரோஸ்மேரி பிரவுன்!

ரோஸ்மேரி பிரவுனுக்குச் சலிப்பாக இருந்தது. வேலையின்போது மோசமாகத் கீழே விழுந்து காயமடைந்ததால் அவர் வீட்டுக்குள்ளேயே முடங்கிக் கிடக்க வேண்டியதாயிற்று; அதனால் வாழ்க்கை மிகவும் மந்தமாகத் தோன்றியது. பிள்ளைகள் பள்ளியிலிருந்து வீட்டுக்கு வந்திருக்கும் நேரங்களில் நிலைமை அவ்வளவு மோசமாக இல்லை என்றாலும், பகல் பொழுதுகள் மிகவும் சலிப்பூட்டுவதாக இருந்தன.

அப்போது அவளது கண்கள் அந்தக்குடும்பத்திற்குச் சொந்தமான, பழமையான 'அப்ரைட்' (upright) பியானோவின் மீது விழுந்தன. சிறுவயதில் அவள் மிகக் குறைவான பாடங்களே கற்றிருந்தாலும், ஒரு மெல்லிசையை வாசிக்கும் அளவுக்கு அவளுக்குத் தெரிந்திருந்தது. அவள் அதன் கீபோர்டின் முன் அமர்ந்ததுமே, அடர்த்தியான வெண்ணிற முடியும் கருப்பு அங்கியும் அணிந்த ஒரு உயரமான மனிதர் தனக்கு அருகில் அமர்ந்திருப்பதை உணர்ந்தாள். அரை மணி நேரம் அவர் தனது கைகளை அவளது கைகளின் மீது வைத்திருந்தார்; அந்த நேரத்தில் அவள் மிக அழகான இசையை வாசிப்பதை உணர்ந்தாள்.

'நான் யார் என்று உங்களுக்குத் தெரியுமா?' என்று அந்தப் பார்வையாளர் புன்னகைத்தார்.

'நீங்கள் ஃபிரான்ஸ் லிஸ்ட் என்று நினைக்கிறேன்,' என்று அவள் பதிலளித்தாள்.

இசையமைப்பாளரும், தன் காலத்தின் தலைசிறந்த கச்சேரி பியானோ கலைஞருமான ஃபிரான்ஸ் லிஸ்ட், 1886-ல் காலமானார். ஆனாலும், இதோ அவர் 1964-ல் ரோஸ்மேரி பிரவுனுக்கு அருகில் அமர்ந்திருந்தார்.

"எனக்கும் என் நண்பர்களுக்கும் உங்களுக்காக ஒரு வேலை இருக்கிறது," என்று அவர் அவளிடம் கூறினார்.

அதன்பிறகு, லிஸ்ட் அடிக்கடி அவளைச் சந்திக்க வரலானார்; ஒவ்வொரு முறையும் அவர் தனது புதிய இசைக்கோர்ப்புகளை எடுத்துக்கொண்டு வந்து, அவற்றை அந்த இல்லத்தரசியைக் கொண்டு எழுதிவைக்கச் செய்தார். இறுதியாக, அவர் தனது நண்பர்களையும் அழைத்து வந்தார்; அவர்களும் இசையமைப்பாளர்களே௮பீத்தோவன், ஷூபர்ட், பிராம்ஸ் மற்றும் சோபின் ஆகியோர் அவர்களில் அடங்குவர். அவர்கள் புதிய இசைக்கோர்ப்புகளைச் சொல்லிக்கொடுக்கும்போது அவர்களைத் தான் பார்த்ததாகவும், இப்போதும் பார்ப்பதாகவும் திருமதி பிரவுன் கூறுகிறார்; அதேவேளையில், இசையைப் புரிந்துகொள்வதில் அவரது திறன் அவர்களின் திறனுக்கு ஈடுகொடுக்காதபோது, ​​சில சமயங்களில் அவர்கள் கோபமடைவதும் உண்டு.

இது ஒரு நம்பமுடியாத கதை; இதைச் சந்தேகத்துடன் பார்த்தவர்களும் பலர் உண்டு. திருமதி பிரவுனுக்குப் புகழோ அல்லது கேலிக்குள்ளாவதோ ஒருபோதும் பிடித்ததில்லை; ஆனால், தாங்கள் உருவாக்கிய புதிய படைப்பை உலகம் கேட்க வேண்டும் என்று இசையமைப்பாளர்கள் மிகவும் பிடிவாதமாக இருந்தனர். இது உண்மையாக இருக்க முடியுமா? ஆம், உண்மையாகவே இருக்கக்கூடும் என்றே தோன்றுகிறது.

திருமதி பிரவுன் ஒரு சாதாரண பியானோ கலைஞர் மட்டுமே; அவர் குறிப்பெடுத்து வைத்த இசையைச் சிறந்த கச்சேரிப் பியானோ கலைஞர்கள் வாசிக்கும்போதுதான், அந்த இசை அதன் முழுமையான சிறப்பை வெளிப்படுத்துகிறது.

பல இசைக்கலைஞர்கள் இந்தப் படைப்புகள் உண்மையானவை என்றே கருதுகின்றனர். 

இசையமைப்பாளர் ரிச்சர்ட் ரோட்னி பென்னட், பல ஆண்டுகாலப் பயிற்சி இல்லாமல் இத்தகைய இசையை போலியாக உருவாக்கியிருக்க முடியாது என்றும், மிகுந்த அனுபவம் வாய்ந்த தன்னால்கூட பீத்தோவனின் பாணியில் போலியாக இசையமைத்திருக்க முடியாது என்றும் கூறியுள்ளார்.

இசைத் துறையில் தன்னைப் போன்ற ஒருவரைத் தேர்ந்தெடுத்தது முட்டாள்தனமானது என்று ரோஸ்மேரி பிரவுனே ஒருமுறை கருத்துத் தெரிவித்திருந்தார்; ஆனால், அந்தத் தேர்வு வேண்டுமென்றே செய்யப்பட்ட ஒன்று என்று லிஸ்ட் குறிப்பிட்டார். ஒருவேளை அவருக்கு இசை குறித்த கூடுதல் கல்வி இருந்திருந்தால், இது முழுவதும் ஒரு போலியான செயல் என்று மக்கள் மிக எளிதாகக் குற்றம் சாட்டியிருக்கக்கூடும்.

திருமதி பிரவுன் உலகை ஏமாற்றிக்கொண்டிருக்கலாம் என்றும், அவர் ஒப்புக்கொள்வதை விடவும் சிறந்த இசைக்கலைஞராக அவர் இருக்கலாம் என்றும் சிலர் வாதிட்டனர். இருப்பினும், ராயல் அகாடமி ஆஃப் மியூசிக்கில் நடத்தப்பட்ட சோதனைகளில், அவருக்கு அடிப்படை இசைத் திறன்களோ அல்லது இசையமைப்பதற்கான திறனோ துளியும் இல்லை என்பது தெரியவந்தது.

ஆனாலும், லண்டனின் பால்ஹாம் பகுதியில் உள்ள ஒரு சாதாரணமான வீட்டில், பியானோ முன் அமர்ந்து, அடுத்தடுத்து இசைக்கோர்வைகளையும் இசைத் தொடர்களையும் வாசித்து, அவற்றை மிகுந்த சிரமத்துடன் குறிப்பெடுக்கும்போது, ​​அந்த மாபெரும் இசை மேதைகளின் இசை ரோஸ்மேரி பிரவுனின் விரல்களிலிருந்து வெளிப்படுகிறது. 

இந்த இல்லத்தரசி பியானோவை வாசிக்க அமரும்போது நிகழும் அந்த விஷயம், அன்றாட அளவுகோல்களால்  விவரிக்க முடியாத ஒன்றாகும். 

மேரி ஷெல்லி! 

ஃபிராங்கன்ஸ்டைன் கதை பல திரைப்பட தயாரிப்பாளர்களுக்குத் தூண்டுகோலாக இருந்துள்ளது. மேலும், இக்கதையைத் தழுவி எடுக்கப்பட்ட திரைப்படங்கள் திரையிடப்பட்ட புதிதில், வழக்கமாகச் சிறுவர்களுக்கும் சிறார்களுக்கும் தடை செய்யப்பட்டன.

ஆனால், ஃபிராங்கன்ஸ்டைனின் அசல் கதையை எழுதியவர் பதினெட்டு வயது நிரம்பிய ஒரு பெண். அவருடைய பெயர் மேரி ஷெல்லி. இதற்கு ஒரு வருடம் அல்லது இரண்டு வருடங்களுக்கு முன்பு, அவர் கவிஞர் ஷெல்லியுடன் இணைந்து ஆங்கிலேய சமூகத்தையே அதிர்ச்சிக்குள்ளாக்கினார்.

இக்காரணத்தினால், அவர்கள் சில காலம் வெளிநாட்டில், முக்கியமாக சுவிட்சர்லாந்தில் வாழ வேண்டிய நிலை ஏற்பட்டது.

அங்கே, வாரக்கணக்கில் இடைவிடாது மழை பெய்துகொண்டிருந்த ஒரு பயங்கரமான, மூச்சுமுட்டும் கோடைகாலத்தில், இந்த இளம் தம்பதியினர் மற்றொரு மாபெரும் கவிஞரான லார்ட் பைரன் மற்றும் அவரது செயலாளரின் விருந்தினர்களாகத் தங்கியிருந்தபோது, அவர்களுக்கு ஓர் யோசனை தோன்றியது. சலிப்பைப் போக்குவதற்காக, நான்கு பேரும் ஒரு போட்டியை நடத்தி, யார் சிறந்த பேய்க் கதையை எழுதுகிறார்கள் என்று பார்ப்பது என ஒப்புக்கொள்ளப்பட்டது. வெளியே மலைகளைச் சுற்றி மின்னல் வெட்டி, இடி முழங்கி எதிரொலித்துக் கொண்டிருக்க, வெகுநேரத்திற்கு அவர்களின் பேச்சு பேய்களைப் பற்றியும் ஆவிகளைப் பற்றியுமே நீடித்தது.

விருந்தினர்கள் அனைவரும் தூங்கச் சென்றபோது மிகவும் தாமதமாகிவிட்டது. மேரியின் தலை தலையணையைத் தொட்டவுடனேயே, அவர் ஒரு தெளிவான விழிப்புக் கனவில் (waking dream) மூழ்கினார். அதில், கதவை நோக்கி மெதுவாகக் கால்களை இழுத்து நடக்கும் சத்தம் கேட்டது; கால்களைத் தள்ளாடியபடி நடக்கும் ஒரு பரிதாபகரமான உருவம் அவரது அறைக்குள் நுழைந்தது. அது மனிதன் போல இருந்தும் மனிதன் அல்லாத ஒரு விசித்திரப் படைப்பு! அது தன்னுடைய பயங்கரமான, ஆனால் ஏதோவொரு வகையில் நெஞ்சைத் தொடும் கதையைக் விவரித்துக் கூறும்போது, தன் அருவருப்பான மஞ்சள் நிறக் கண்களை மேரியைப் பார்த்து உருட்டியது. அக்கதை முடிவடைந்ததும், மேரி திடுக்கிட்டு எழுந்தார்; அது கனவே இல்லை என்று அவர் உறுதியாக நம்பினார்.

அடுத்த நாள், தான் கேட்ட அந்தச் கதையை அவர் எழுதத் தொடங்கினார்; அதுவே நாம் 'ஃபிராங்கன்ஸ்டைன்' என்று அறியும் கதையாகும். சடலங்களைக் கொண்டு அறிவியல் பரிசோதனைகளில் ஈடுபடும் ஓர் இளம் மாணவன், தான் கடவுளாக மாறி புதிய உயிரை உருவாக்க முடிவு செய்வதை இக்கதை விவரிக்கிறது. இந்தக் கதாபாத்திரம், பகுதியளவு மேரியின் சொந்தக் கணவரையே அடிப்படையாகக் கொண்டு உருவாக்கப்பட்டது என்பது ஏறக்குறைய உறுதி. ஏனெனில், அவரது கணவர் பள்ளிச் சிறுவனாக இருந்தபோதே, அக்காலத்தில் புதிதாகக் கண்டுபிடிக்கப்பட்ட வாயுக்களுடன் விளையாட விரும்புவார். அவரது பரிசோதனைகள் ஒன்றுக்கும் மேற்பட்ட முறை விசித்திரமான வெடிப்புகளுக்கும் தீவிபத்துகளுக்கும் காரணமாக இருந்திருக்கின்றன; அதோடு, தனது வாழ்நாளின் கடைசி வரை பறக்கும் பலூன்களை அனுப்பி வைத்தார். 

புத்தகத்தில், பரிசோதனை மிக மோசமாகத் தவறி, ஃபிராங்கன்ஸ்டைன் ஒரு அரக்கனை உருவாக்கிவிடுகிறான். அந்த அரக்கன், கண்டுபிடிப்பாளனின் தம்பியைக் கொன்ற பிறகு, துருவப் பகுதியின் உறைந்த பாலைவனத்திற்குள் அவரைத் துரத்துகிறது. 

ஃபிராங்கன்ஸ்டைன் அந்த அரக்கனுக்கு ஒரு பெண் துணையை உருவாக்க மறுக்கிறான். உடனே அந்த அரக்கன் ஃபிராங்கன்ஸ்டைனின் இளம் மனைவியைக் கொன்றுவிட, நிலைமை தலைகீழாக மாறுகிறது; இம்முறை ஃபிராங்கன்ஸ்டைன் ஆர்க்டிக் பகுதியில் அந்த அரக்கனை வேட்டையாடத் தொடங்குகிறான்.

இந்தப் புத்தகம் 1818-இல் வெளியிடப்பட்டது. அதன் ஆசிரியர் இருபத்தொரு வயதை எட்டுவதற்கு முன்பே! மேலும் இது உடனடியாகப் மிகப்பெரிய வெற்றியையும் பெற்றது. அதுமட்டுமன்றி, மற்ற மூவரில் யாருமே தங்கள் பேய்க்கதைகளை எழுதி முடிக்காததால், அந்தப் பேய்க்கதைப் போட்டியில் மேரியே வெற்றி பெற்றதாகக் கருதப்பட வேண்டும்.  

ஜீன் டிக்சன்!

திருமதி ஜீன் டிக்சன், தனக்கு எதிர்காலத்தைக் கணிக்கும் சக்தி இருப்பதாகக் கூறுகிறார், ஆனால் பலர் அவரைப் போலி என்று அழைக்கின்றனர். ஆயினும், இந்த வியக்கத்தக்க பெண்மணி கூறிய வியத்தகு கணிப்புகள் மிக அதிக எண்ணிக்கையில் உண்மையாகியுள்ளன.

அவள் சிறுமியாக இருந்தபோதே அவளிடம் ஏதோ ஒரு தனித்தன்மை இருந்தது. கலிபோர்னியாவின் சாண்டா ரோசா என்ற சிறிய நகரில் வசித்து வந்தபோது, ​​அவளுக்கு எட்டு வயதாக இருந்தபோது, ​​அப்பகுதியில் மிகவும் பிரபலமான ஒரு நாடோடி இனத்தைச் சேர்ந்த குறி சொல்பவரிடம் அவளது தாய் அவளை அழைத்துச் சென்றார்.

அந்தச் சிறுமியின் கைகளை ஆராய்ந்த அவர், வியப்பில் மூச்சு திணறினார். "இக்குழந்தை உலகப் புகழ் பெறுவாள்," என்று அவர் தாயிடம் கூறினார். "எதிர்காலத்தை முன்கூட்டியே அறியும் ஆற்றல் இவளுக்கு வாய்த்திருக்கிறது. ஞானத்தில் அவள் சிறந்து விளங்குவாள்." அவர் சொன்னபடியே, ஜீன் வளர்ந்தபோது அவளது மனதின் மூலம் பிறர் எண்ணங்களை அறியும் ஆற்றல் (telepathic powers) மற்றவர்களை விட மிக அதிகமாக இருப்பதை உணர்ந்தாள்; அவள் ஜோதிடத்தை அறிவியல் பூர்வமாகப் பயின்றாள், விரைவில் அறுபது லட்சம் செய்தித்தாள்களில் வெளியான தனது ஜோதிடக் கட்டுரையின் மூலம் பிரபலமானாள்.

இரண்டாம் உலகப் போரின் இறுதிக்கட்டத்தில், தனது 26-வது வயதில், உலக விவகாரங்களைக் கையாள்வதற்குத் தமக்கு இன்னும் எவ்வளவு காலம் எஞ்சியுள்ளது என்பதை அறிய ஜனாதிபதி ரூஸ்வெல்ட் அவளை வெள்ளை மாளிகைக்கு வரவழைத்தார். உண்மையை மட்டுமே விரும்பும் குணம் கொண்டவர் அவர் என்பதை அவள் அறிந்திருந்தாள்; எனவே அவரிடம் உண்மையைத்தான் அவள் கூறினாள்.

"உங்களுக்கு இன்னும் ஆறு மாதங்களுக்கு மேல் காலம் இல்லை," என்று அவள் கூறினாள். சரியாக ஆறு மாதங்களுக்குப் பிறகு அவர் காலமானார்.

ஜீன் டிக்சன் மற்றொரு அமெரிக்க அதிபரின் துயரமான விதியை, அவரது பெயர் தெரிய வருவதற்கு முன்பே கணித்திருந்தார். 1952-ல், வெள்ளை மாளிகையின் மீது ஒரு கருமேகம் சூழ்ந்து '1960' என்ற எண்களை மறைப்பதையும், பின்னர் அங்கிருந்து வெள்ளை மாளிகையின் மீது ரத்தம் போன்ற திரவம் சொட்டுவதையும் கண்டு அவர் திடுக்கிட்டார். அப்போது வெள்ளை மாளிகையின் பிரதான வாசலில் பொன்னிற முடி கொண்ட ஒரு இளைஞரைக் கண்டார்; அவர் 1960-ல் அதிபராவார் என்றும், பதவியில் இருக்கும்போதே படுகொலை செய்யப்படுவார் என்றும் ஒரு குரல் அவருக்கு உணர்த்தியது. இதை யாரும் நம்பவில்லை. அவர்கள் நம்பியிருந்தால், அதிபர் ஜான் எஃப். கென்னடியின் விதி வேறாக இருந்திருக்கக்கூடும்.

அதிபரின் சகோதரரான ராபர்ட் ஒரு கொலையாளியின் துப்பாக்கிக் குண்டுக்கு பலியாவார் என்பதையும் அவர் கணித்திருந்தார்; விசித்திரமான விஷயம் என்னவென்றால், அந்தத் துயரச் சம்பவம் நிகழ்வதற்கு ஒரு வாரம் முன்பு, அதே ஹோட்டலில் தங்கியிருந்தபோதே அவர் இந்தக் கணிப்பை வெளியிட்டார். அப்போதும் அவரது எச்சரிக்கைகள் அனைத்தும் புறக்கணிக்கப்பட்டன.

தான் முன்னரே கணித்த துயரச் சம்பவங்கள் இருந்தபோதிலும், ஒட்டுமொத்த உலகத்தைப் பொறுத்தவரை ஜீன் டிக்சனின் கணிப்பு நம்பிக்கையூட்டுவதாகவே இருந்தது; 1999ஆம் ஆண்டுக்கு முன்னதாகவே, உலக மக்கள் அனைவரையும் ஒன்றிணைக்கும் வகையில் ஒரு புதிய கிறிஸ்தவ மதம் உலகம் முழுவதும் பரவும் என்று அவர் நம்பினார்.  

தமிழில்: GEMINI AI

விடுமுறை நாள் விபரீதம்!

 

கருப்பு ஞாயிறு

அந்த வீடு நகரின் பாழடைந்த பகுதியில் இருந்தது. அது நீண்ட காலமாக ஆள் நடமாட்டம் இல்லாமல் இருந்தது...

ஏய் சூஸி, அந்தப் பழைய பாழடைந்த வீட்டுக்குள்ளே போய் ஒருமுறை பார்ப்போமா?

வேண்டாம் ரெபெக்கா, அது சரியல்ல. நாம் மற்றவர்களின் வீட்டுக்குள் செல்லக்கூடாது. 

அது ஒரு ஞாயிற்றுக்கிழமை. அந்த இரண்டு சிறுமிகளுக்கும் சலிப்பாக இருந்தது. அவர்களுக்குச் செய்வதற்கு ஒன்றுமே இல்லை...

எது எப்படியோ, எனக்கு அது பிடிக்கவில்லை. அந்த வீட்டில் ஏதோ விசித்திரமான... பயமுறுத்தும் விஷயம் ஏதோ ஒன்று இருக்கிறது.

நீ ஒரு கோழை! அது நகராட்சியால் இடிக்கப்படவிருக்கும் ஒரு சேரிப் பகுதி அவ்வளவுதான். எப்படியும் நான் அங்கே சென்று பார்க்கப் போகிறேன். 

ரெபேக்காவுக்கு உள்ளே செல்வதில் எந்தச் சிரமமும் இருக்கவில்லை. அவளுக்காகக் கதவு ஏற்கெனவே திறந்திருந்தது.

திருடுவதற்கு மதிப்புள்ள ஏதாவது கிடைக்கலாம். 

அந்த வீடு பூஞ்சை வாடையுடனும், மிகவும் பழமையாகவும் இருந்தது.

ஹ்ம்! இப்படிப்பட்ட ஒரு இடத்தில் யார் தான் வசிக்க விரும்புவார்கள்? இதற்குப் பதிலாக, நம்முடைய நவீனமான சிறிய வீடு எவ்வளவோ மேல். 

மாடியில் என்ன இருக்கிறது என்று பார்ப்போம்... 

அவள் அங்குமிங்கும் சுற்றித் திரிந்தாள்...

ம்ம். ஈயக் குழாய்களைத் தவிர வேறொன்றுமில்லை, ஒன்று இரண்டு பவுண்டுகள் தேறும். என் சகோதரன் பில்லை அவனது லாரியுடன் வரச் சொல்கிறேன். 

பிறகு, ஒரு தாழ்வாரத்தின் முடிவில்...

அட! நான் அந்த அறையைத் தவற விட இருந்தேன். 

என்ன?

என்ன விசித்திரம்! அறை முழுவதும் கருப்பு வண்ணம் பூசப்பட்டிருக்கிறது... சுவர்கள்... கதவு... ஜன்னல்... ஏன், மேற்கூரை கூட!

ஒரு அறையை ஏன் முழுவதுமாக கருப்பு நிறத்தில் பூச வேண்டும்? இது வினோதமாக இருக்கிறது! சூசி இதை கண்டிப்பாகப் பார்க்க வேண்டும்... 

சூசி! இங்கே வந்து பார்... இது ரொம்ப விசித்திரமா இருக்கு.

வேண்டாம், ரெபெக்கா. எனக்கு... எனக்கு இது பிடிக்கல. 

நீ என்னுடன் வரவில்லை என்றால், நாளை பள்ளியில் எல்லாப் பெண்களிடமும் நீ எவ்வளவு கோழைத்தனமானவள் என்று சொல்லிவிடுவேன்.

ஓ... ச-சரி வருகிறேன்! 

அவர்கள் அந்த 'கருப்பு அறை'க்குத் திரும்பினார்கள்.

இது பயங்கரம்... இங்கே ஏதோ தீய சக்தி இருக்கு!

அருமை! பேய்க்கதைத் திரைப்படங்களில் வருவது போன்ற ஒரு சூழல். இங்கே ஏன் கருப்பு நிறத்தில் பூசப்பட்டிருக்கிறது என்று கற்பனை செய்து பார்... ஒருவேளை மந்திர வித்தைகளைச் செய்யும் சூனியக்காரி ஒருத்தி இங்கே வசித்திருப்பாளோ? 

இல்லை... இது ரொம்ப பழைய பாணி கதை. ஒருவேளை இந்த அறையில் யாராவது கொடூரமான முறையில் கொல்லப்பட்டிருக்கலாம். ஆமாம், அதைச் செய்தவன் பிறகு மிகவும் வருந்தி மனநலம் பாதிக்கப்பட்டு, எல்லாவற்றையும் கருப்பு நிறத்தில் பூசிவிட்டான்; ஒவ்வொரு இரவும் அவன் இங்கே வந்து...

ஓ!  நிறுத்து! நிறுத்து! உன் கதைகள் எப்பொழுதும் என்னைப் பயமுறுத்தும் என்பது உனக்குத் தெரியும்தானே, ரெபெக்கா?

இதைப் பார்... நான் முன்பு கவனிக்கவில்லை, மூலையில் ஒரு பழைய பெட்டி இருக்கிறது. இது சுவாரஸ்யமாக இல்லையா?

அதை திறக்காதே, ரெபேக்கா... தயவுசெய்து... நாம் போய் விடலாம்! 

வாயை மூடு சூசி! எப்பவும் புலம்பிக்கிட்டே இருக்கே... 

...உள்ளே என்ன இருக்குதுன்னு பார்! 

அதை தெரிஞ்சுக்க நான் விரும்லை... நான்... நான் இங்கிருந்து கிளம்புறேன்! 

சூசி சுவரில் உரசியபோது, ​​அவள் திடீரென்று உணர்ந்தாள்...

ரெபேக்கா... இந்த அறைக்குக் கருப்பு வண்ணம் பூசப்படவில்லை! 

சுவர்கள்... வெப்பமாக... உரோமம் நிறைந்து... 

...உயிரோட்டத்தோடு...

சுவர்கள் முழுவதும்  ஈக்கள் மொய்த்துள்ளன!  ஆஆஆஆஆ!

அந்தப் பெட்டி திறக்கப்படுவதற்காகக் காத்திருந்தது போல...

சுவர்களில் இருந்து ஈக்கள் ரீங்காரமிட்டபடி பறக்க, அறை வெளிச்சமானது..

 

என்னது இது?

ஆஆஆ!

வேண்டாம், வேண்டாம்! என்னை விட்டு விலகிப் போ! விலகிப் போ!

அதே நேரத்தில் வெளியே...

சீக்கிரம் வாருங்கள்... என் தோழி இன்னும் உள்ளேதான் இருக்கிறாள்... நிலைமை பயங்கரமாக இருக்கிறது. அறை முழுவதும் ஈக்கள் நிறைந்திருந்தன.

சரி, சரி... பதறாமல் இரு!

ஆனால் அப்போது...

ரெபேக்கா? நீ நலமாக இருக்கிறாயா?

ஆமாம், நிச்சயமாக. ஏன் கேட்கிறாய்? 

ஈக்கள் என்ன ஆயின? அந்த அருவருப்பான ஈக்கள்?

ஓ, அவை போய்விட்டன... பறந்து போய்விட்டன. 

சின்னப் பெண்ணே! என்ன விஷமம் இது? புரளி கிளப்பி விளையாடுகிறாயா?  

மன்னியுங்கள், ஆனால் நான் உண்மையாகப் பார்த்தேன்! 

இல்லை, அவள் சொன்னது புரளி அல்ல; நிச்சயமாக இல்லை!

முற்றும்.

****

மொழிபெயர்ப்பு : Google translate 

ஒரு இனிப்பான ரகளை! 2

 

அவருக்கு என்ன பிரச்சனை?

அதை நீங்கள் தெரிந்து கொள்ள விரும்ப மாட்டீர்கள்! உள்ளே வாருங்கள்...

ம்... கிளிஃப்? அது... அவர்தானே...?

நம்பவே முடியல...

கடைசிப் பெயர்?

லூக்.

முதல் பெயர்?

லக்கி .

லக்கி லூக்?!!!

நீங்கதான் புகழ்பெற்ற 'லக்கி லூக்' இல்லையா?! 

ஆமா, சரிதான்... 

நான் இப்படி சும்மா...

ஊர் சுத்திக்கிட்டு இருக்கேன்...

இதை நம்பவே முடியலை!!

உண்மையாகவா?!

நீ ஜாலி ஜம்பரா?!

திரு. ஸ்ப்ருங்லி! இது மிகவும் நல்ல விஷயம். உங்கள் கால்நடைகள்... ம்ம்... ஒரு பாதுகாப்புப் பெட்டகத்தில் வைத்தது போல பாதுகாப்பாக இருக்கும்!

கால்நடைகளா?! 

என்னால் நம்பவே முடியலை! லக்கி லூக்!!

தலைவா, நீங்கதான் என் ரோல் மாடல்!! உங்க சாகசக் கதைகள் எல்லாத்தையும் நான் படிச்சிருக்கேன்!!!  நன்றி பாஸ்!! 

சந்தோஷம்!

நான் கிளிஃப் ஹேங்கர். நானும் ஒரு கவ்பாய் தான்! இவன் என் அண்ணன் மகன், நெஸ் குவிக்! என்ன விஷயம் தெரியுமா நெஸ்? நாம லக்கி லூக் கூட சேர்ந்து வேலை செய்யப் போறோம்!!!

வாவ்...

சரி, நிதானமா இருங்க. அது என்ன வேலை?

 கனவான்களே. அதைத்தான் நான் துல்லியமாகத் தெளிவுபடுத்த விரும்புகிறேன்! அந்த...

திரு. ஹிக்ஸ்!

பணிவுடன் கேட்கிறேன் ஐயா... எனக்கு முன்பாக டெரன்ஸ் இக்குவீன் இங்கு வந்து, என்னைப் பற்றி விசாரித்தாரா என்பதை நான் தெரிந்துகொள்ள வேண்டும்!

இல்லை பையா! உன் ராணி உன்னைப் பற்றி விசாரிக்கவே இல்லை! உன்னைத் தூக்கிலிடப்போகும் கயிற்றை நானே உன் கழுத்தில் மாட்டுவதற்கு முன்பாக, இங்கிருந்து ஓடிவிடு! 

சரி. நான் அவருக்காகக் காத்திருக்கிறேன்.

வெளியில்.

கதவை மூடு!

அவனுடைய கதை என்ன?

அவன் பட் வில்லிஸ்! கடந்த வசந்த காலத்தில், அவனும் மற்றொருவனும் பேர்பேக் மலை மீது ஒரு ஆட்டு மந்தையை ஓட்டிச் சென்றனர்! 

அங்கே அவர்கள் நெருக்கமாகப் பழகிக் கொண்டிருந்தது காணப்பட்டது!

நான் அதைப் பற்றி மேலும் பேச விரும்பவில்லை!

ஒரு பழமா?! 

அங்க குதிரை மேல சேணம் கூட இல்லாம உக்காந்துக்கிட்டு, ஜோடியா கொஞ்சிக்குலாவிக்கிட்டு இருந்த பழங்கள்ல ஒன்னுதானா அது?!

*ஆங்கிலத்தில் "Fruit" ( பழம்) என்ற சொல் ஓரினச்சேர்க்கையாளர்களைக் குறிப்பதற்கான ஒரு பழைய, அவமதிப்பான  கிண்டலான  வார்த்தையாகப் பயன்படுத்தப்பட்டு வந்தது.  

ஆமாம், ஆனால் அதற்கும் நாம் செய்து கொண்டிருக்கும் பணிக்கும் எந்த சம்பந்தமும் இல்லை. திரு. ஸ்ப்ரூங்லி சுவிட்சர்லாந்திலிருந்து இங்கே வந்திருப்பது...

வா நெஸ்! கொஞ்சம் ஜாலியாக விளையாடலாம்!

சரி!

இவன் முழுக்க உனக்குத்தான் வைச்சு பண்ணு! 

அடடா, என்ன ஒரு பழம்!

நீ பார்க்க ஒரு அருமையான சித்திரம் போல இருக்குறே பழம்! 

 

 ஸ்ட்ராபெர்ரி  நிற முடி! அது எப்போதும் தனித்துவமானது! அதோடு, ஒரு உண்மையான ஆணுக்குரிய கட்டுமஸ்தான உடல்வாகு. வலிமையான தோற்றம்!

ஆனா ரொம்ப அழகான முகம்! 

அப்புறம் நீ போட்டிருக்கற இந்த இறுக்கமான லெதர் பேன்ட்டும், பூட்ஸும்... செம பொருத்தம்ப்பா! 

 அவனோட தோலைப் பாரேன்! அந்தத் தலைமுடிக்கு ஏத்த மாதிரி அசல் ஸ்ட்ராபெர்ரி கலர்! 

ரொம்ப மென்மையா, வெயில் பட்டா டக்குனு சிவந்து போற மாதிரி இருக்கு... ஆனா செம அழகுதான்!

முத்து மாதிரி பளபளன்னு மினுமினுக்கிற வெள்ளைத் தோல்! அது எல்லாத்துக்கும் மேல, முகத்துல இந்த பழுப்பு மச்சங்கள்! 

உனக்கு உடம்பு முழுக்க மச்சம்  இருக்குன்னு மட்டும் சொல்லிடாத! அப்படி இருந்தாலும் அது எங்கெங்க இருக்குன்னு என்கிட்ட சொல்லிடாத! 

நெஸ்!

கை முழுக்க, தோள்பட்டை முழுக்க குட்டிக்குட்டியா அழகான மச்சங்கள் இருக்கிற வெள்ளைத் தோல்! 

இந்த மாதிரி உடம்பு இருக்கிறவங்களுக்குப் பொதுவா மார்புக் காம்புகள் கூட மென்மையா பழுப்பு கலர்லதான் இருக்கும்! 

நெஸ் போதும்!

தொட்டா சிணுங்குற மாதிரி, மென்மையான பழுப்பு நிற மொட்டுகள்... 

நெஸ்! ஒரு பழத்திடம் இந்த மாதிரி வரம்பு மீறக் கூடாதுடா!!!

கூடாதா என்ன?!

கூடாது! 

நான் சும்மா காமெடிதான் பண்ணுனேன். 

இனி அப்படிச் செய்யாதே!

சரி!

ஏய், பழம்!

என்ன பாத்துட்டு இருக்க, பழம்?!

நீ பாக்குறது உனக்கு பிடிச்சிருக்கா பழம்?! 

உன் பின்புறத்தை இப்படி கவர்ச்சியாக ஆட்ட முடியுமா, பழம்?! 

ஆவ்!

நல்லது... பட் வில்லிஸ்...

பெரிய தப்பு பண்ணிட்டே!

என் மருமகனை அடிச்சுட்டு,  தண்டனை பெறாமல் யாரும் தப்பிக்க முடியாது! 

 உன் கல்லறைக் கல்லுல உன் பேரை எப்படி எழுதணும்னு ஆசைப்படுற?! ஒற்றை "D" போட்டா, இல்ல ரெட்டை "TT" போட்டா?! 

 நீ... நீ பார்த்தியா...

டேய் நெஸ், நீ அதை பார்த்தியாடா?!

லக்கி லூக்... மாவீரன் லக்கி லூக், என் கையில இருந்த துப்பாக்கி மேலேயே சுட்டு அதைத் தட்டிவிட்டுட்டாருடா!! 

அட்டகாசம்!!!

 நாம் இப்போது நம் வேலையைத் தொடரலாம் என்று நினைக்கிறேன்!

திரு. ஸ்ப்ருங்லி உங்கள் அனைவரிடமும் சொல்ல ஒரு விஷயத்தை வைத்துள்ளார்!

அதனால், உங்கள் அழகான பின்புறங்களை அசைத்துக்கொண்டு உள்ளே திரும்புங்கள்! 

அன்பர்களே, இதை உங்கள் நாக்கின் மீது வைக்குமாறு அன்புடன் கேட்டுக்கொள்கிறேன்! 

ஆனால் அதைக் கடித்துவிடக்கூடாது! மெதுவாகச் சப்ப வேண்டும்!

ம்?

சரி?

என்ன அது? 

என் மதிப்பிற்குரிய நண்பர்களே இது... 

...சுவிஸ் சாக்லேட்! 

இன்னும் துல்லியமாகச் சொன்னால், இந்த அடர் ட்ரஃபிள் சாக்லேட்டின் மீது லேசான பால் சாக்லேட் பூசப்பட்டு, அவற்றுக்கு இடையில் மெல்லியதாக நொறுங்கும் தன்மை கொண்ட ஒரு அடுக்கு உள்ளது! 

ஆ! இத்தனை வேகமாக சாப்பிடக் கூடாது!

நீங்கள் மிகவும் வேகமாக சப்புகிறீர்கள், கனவான்களே! அது மென்மையாகக் கரைந்து போவதைக் கொஞ்சம் ரசித்துச் சுவையுங்கள்...

இதோ... நான் விழுங்கிவிட்டேன்! 

இன்னொன்னு வேணும்!!

*****தொடரும்...