அத்தியாயம் 1
ஆந்தை அஞ்சல்!
ஹாரி பாட்டர் பல விதங்களில் மிகவும் அசாதாரணமான ஒரு மாயாஜால சிறுவனாக இருந்தான். ஒருபுறம், வருடத்தின் மற்ற எந்தக் காலத்தையும் விட கோடை விடுமுறையை அவன் அதிகமாக வெறுத்தான். மறுபுறம், அவன் தன் வீட்டுப்பாடத்தைச் செய்ய மிகவும் விரும்பினான், ஆனால் அதை நள்ளிரவில், இரகசியமாகச் செய்ய வேண்டிய கட்டாயத்தில் இருந்தான்.
ஏறக்குறைய நள்ளிரவாகியிருந்தது, அவன் படுக்கையில் குப்புறப் படுத்திருந்தான்; போர்வைகள் ஒரு கூடாரம் போலத் தலைக்கு மேல் இழுக்கப்பட்டிருந்தன. ஒரு கையில் கைவிளக்கும், தலையணைக்கு எதிராகத் திறந்து வைக்கப்பட்டிருந்த ஒரு பெரிய தோல் அட்டைப் புத்தகமும் (பாதில்டா பேக்ஷாட் எழுதிய 'மந்திரத்தின் வரலாறு') இருந்தன. "பதினான்காம் நூற்றாண்டில் சூனியக்காரிகளை எரிப்பது முற்றிலும் அர்த்தமற்றது" என்ற தனது கட்டுரையை எழுத உதவும் எதையாவது தேடியபடி, ஹாரி தன் கழுகு இறகு எழுதுகோலின் நுனியைப் பக்கத்தின் கீழே நகர்த்தினான்.
சரியாகத் தோன்றிய ஒரு பத்தியின் உச்சியில் அந்த எழுதுகோல் நின்றது. ஹாரி தனது வட்டக் கண்ணாடியை மூக்கின் மேல் தள்ளி சரிசெய்து, தனது கைவிளக்கை புத்தகத்தின் அருகே நகர்த்தி, படித்தான்:
மத்தியகாலத்தில், மந்திர சக்தி இல்லாதவர்கள் (பொதுவாக மகுள்ஸ் என்று அழைக்கப்படுபவர்கள்) மந்திரத்தைக் கண்டு குறிப்பாக அஞ்சினார்கள், ஆனால் அதை அடையாளம் காண்பதில் அவ்வளவு திறமைசாலிகளாக இருக்கவில்லை. எப்போதாவது அவர்கள் ஒரு உண்மையான சூனியக்காரனையோ அல்லது மந்திரவாதியையோ பிடித்தால், எரிப்பதால் எந்தப் பலனும் இருக்காது. அந்த சூனியக்காரனோ அல்லது மந்திரவாதியோ, ஒரு சாதாரணமான 'நெருப்பை உறைய வைக்கும் தந்திரத்தை' செய்துவிட்டு, நெருப்பின் இதமான வருடல் உணர்வை ரசித்தபடியே, வலியால் அலறுவது போலப் பாசாங்கு செய்வார்கள்.
உண்மையில் 'வெண்டலின் தி வியர்ட்' தான் எரிக்கப்படுவதை மிகவும் ரசித்தாள்; அதனால் அவள் பல்வேறு வேடங்களில் சுமார் நாற்பத்தேழு முறை தன்னைத் தானே பிடித்துக் கொடுத்தாள்.
ஹாரி தன் எழுதுகோலை பற்களுக்கு இடையில் வைத்தபடி, தலையணைக்கு அடியில் இருந்த மை புட்டியையும் ஒரு சுருள் காகிதத்தையும் எடுக்கக் குனிந்தான். மெதுவாகவும் மிகுந்த கவனத்துடனும் மை புட்டியைத் திறந்து, எழுதுகோலை அதில் நனைத்து எழுதத் தொடங்கினான். அவ்வப்போது எழுதுவதை நிறுத்தி சத்தத்தைக் கவனித்தான். ஏனெனில், டர்ஸ்லி குடும்பத்தினர் யாராவது கழிவறைக்குச் செல்லும் வழியில் அவனது எழுதுகோல் காகிதத்தில் உரசும் சத்தத்தைக் கேட்டுவிட்டால், மீதமுள்ள கோடை விடுமுறை முழுவதும் அவன் படிக்கட்டுகளுக்கு அடியில் இருக்கும் அந்தச் சிறிய அறையில் பூட்டி வைக்கப்படுவான்.
பிரைவிட் தெரு எண் நான்கில் வசிக்கும் டர்ஸ்லி குடும்பத்தினரே ஹாரி தன் கோடை விடுமுறையை ஒருபோதும் ரசிக்க முடியாமல் போனதற்குக் காரணம். அவனுடைய மாமா வெர்னன், அத்தை பெட்டூனியா மற்றும் அவர்களது மகன் டட்லி ஆகியோர்தான். அவர்கள் ஹாரியின் மந்திர சக்தியற்ற உறவினர்கள். அவர்கள் மந்திர வித்தைகள் குறித்து மிகவும் பழமைவாத எண்ணம் கொண்டவர்கள், மந்திரவாதிகளாக இருந்து இறந்துபோன ஹாரியின் பெற்றோரைப் பற்றி அந்த வீட்டில் பேசுவதற்கே தடை விதிக்கப்பட்டிருந்தது. ஹாரியை ஒடுக்கி அவனிடம் இருக்கும் மந்திர சக்தியை அழித்துவிடலாம் என்று நினைத்த டர்ஸ்லி தம்பதியரின் முயற்சி தோல்வியடைந்ததில் அவர்களுக்கு மிகுந்த கோபம். கடந்த இரண்டு ஆண்டுகளாக ஹாரி 'ஹாக்வார்ட்ஸ்' மந்திரக் கலைப் பள்ளியில் பயின்று வருகிறான் என்பது யாருக்காவது தெரிந்துவிடுமோ என்ற பயத்தில், ஹாரியின் மந்திரப் பொருட்கள் மற்றும் புத்தகங்களை அவர்கள் விடுமுறை தொடங்கியதும் ஒரு அறையில் பூட்டி வைத்தனர்.
மந்திரப் புத்தகங்கள் அவனிடம் இல்லாதது ஹாரிக்கு ஒரு பெரிய சிக்கலாக இருந்தது. ஏனெனில் ஹாக்வார்ட்ஸ் ஆசிரியர்கள் அவனுக்கு நிறைய வீட்டுப்பாடங்களைக் கொடுத்திருந்தார்கள். குறிப்பாக, ஹாரிக்குச் சிறிதும் பிடிக்காத பேராசியர் ஸ்நேப், உருவத்தைக் குறுக்கும் மருந்துகள் பற்றி ஒரு கடினமான கட்டுரையை எழுதச் சொல்லியிருந்தார். ஹாரி வீட்டுப்பாடம் செய்யவில்லை என்றால், அவனை ஒரு மாதம் தண்டனையில் வைக்க ஸ்நேப் மகிழ்ச்சியுடன் காத்திருப்பார். எனவே, விடுமுறையின் முதல் வாரத்திலேயே ஹாரி தனக்கான வாய்ப்பைப் பயன்படுத்திக்கொண்டான். மாமா வெர்னான், அத்தை பெட்டூனியா மற்றும் டட்லி ஆகியோர் முன் தோட்டத்தில் மாமா வெர்னனின் புதிய நிறுவனக் காரைப் பற்றி தெருவில் உள்ள மற்றவர்களும் கவனிக்கும் அளவுக்கு மிகவும் சத்தமாக பேசிக் கொண்டு வேடிக்கை பார்த்துக்கொண்டிருந்த வேளையில்.
ஹாரி பதுங்கியவாறு மாடிப்படி இறங்கி வந்து, படிக்கட்டுக்குக் கீழே இருந்த அலமாரியின் பூட்டை உடைத்து, தனது சில புத்தகங்களை எடுத்து, அவற்றை தனது படுக்கையறையில் மறைத்து வைத்தான். படுக்கை விரிப்புகளில் மைக்கறை படியாத வரை, அவன் இரவில் மந்திரம் படிக்கிறான் என்பது டர்ஸ்லி குடும்பத்தினருக்கு ஒருபோதும் தெரியப் போவதில்லை.
பள்ளி விடுமுறை தொடங்கி ஒரு வாரம் கழித்து, சக மந்திரவாதி ஒருவரிடமிருந்து தனக்கு ஒரு தொலைபேசி அழைப்பு வந்ததால், ஏற்கெனவே தனது அத்தையும் மாமாவும் அவன் மீது மிகவும் மோசமான மனநிலையில் இருந்தனர். அதனால், அந்த நேரத்தில் அவர்களுடன் எந்தப் பிரச்சனையும் வராமல் இருக்க ஹாரி மிகவும் ஆர்வமாக இருந்தான்.
ஹாக்வார்ட்ஸில் ஹாரியின் சிறந்த நண்பர்களில் ஒருவனான ரான் வீஸ்லி, மந்திரவாதிகள் நிறைந்த ஒரு குடும்பத்தைச் சேர்ந்தவன். இதன் பொருள், ஹாரிக்குத் தெரியாத பல விஷயங்கள் அவனுக்குத் தெரிந்திருந்தன, ஆனால் அவன் இதற்கு முன்பு ஒருபோதும் தொலைபேசியைப் பயன்படுத்தியதில்லை. துரதிர்ஷ்டவசமாக, அந்த அழைப்பிற்குப் பதிலளித்தவர் மாமா வெர்னன்.
"வெர்னன் டர்ஸ்லி பேசுகிறேன்."
அந்த நேரத்தில் அறையில் இருந்த ஹாரி, ரானின் பதில் குரலைக் கேட்டதும் உறைந்து போனான்.
"ஹலோ? ஹலோ? நான் சொல்வது கேட்கிறதா? நான் ஹாரி பாட்டரிடம் பேச வேண்டும்!"
ரான் அவ்வளவு சத்தமாகக் கத்திக் கொண்டிருந்ததால், மாமா வெர்னன் திடுக்கிட்டு, ரிசீவரைத் தன் காதிலிருந்து ஒரு அடி தூரத்தில் பிடித்து, கோபமும் பீதியும் கலந்த முகபாவத்துடன் அதையே உற்றுப் பார்த்தார்.
"இது யார்?" என்று அவர் அந்த மைக்ரோஃபோன் இருந்த திசையை நோக்கிக் கர்ஜித்தார். "நீ யார்?"
-"ரான் வீஸ்லி!" என்று ரான் பதிலுக்குக் கத்தினான், அவனும் மாமா வெர்னனும் ஒரு கால்பந்து மைதானத்தின் இரு முனைகளில் நின்று பேசுவது போல. "நான் பள்ளியிலிருந்து..." ஹாரியின் நண்பன்.
மாமா வெர்னனின் சிறிய கண்கள், இருந்த இடத்திலேயே உறைந்து நின்ற ஹாரியை நோக்கித் திரும்பின.
"இங்கே ஹாரி பாட்டர் என்று யாரும் இல்லை!" அது வெடித்துவிடுமோ என்று பயந்தது போல, ரிசீவரை ஒரு கை நீட்டிய தூரத்தில் பிடித்தபடி அவர் கர்ஜித்தார்.
"நீங்கள் எந்தப் பள்ளியைப் பற்றிப் பேசுகிறீர்கள் என்றே எனக்குப் புரியவில்லை! இனி ஒருபோதும் என்னைத் தொடர்புகொள்ளாதீர்கள்! என் குடும்பத்தினர் பக்கமே நெருங்கி வராதீர்கள்!"
அவர் ஒரு விஷச் சிலந்தியைக் கீழே போடுவதைப் போல, தொலைபேசியின் ரிசீவரை அதன் மேல் தூக்கி எறிந்தார்.
அதன்பின் நடந்த சண்டை, அவர்கள் இதுவரை போட்டதிலேயே மிக மோசமான ஒன்றாக இருந்தது.
"உன்னைப் போன்ற ஆட்களுக்கு இந்த எண்ணைக் கொடுக்க உனக்கு எவ்வளவு துணிச்சல் இருக்கும்!" என்று மாமா வெர்னன், ஹாரியின் மேல் எச்சில் தெறிக்கக் கத்தினார்.
ரான் தான் செய்த செயலால் ஹாரி சிக்கலில் மாட்டிக்கொண்டான் என்பதை உணர்ந்திருப்பான் போலும், அதன்பிறகு அவன் அழைக்கவே இல்லை. ஹாரியின் மற்றொரு சிறந்த நண்பியான ஹெர்மயினி கிரேஞ்சரும் அவனைத் தொடர்பு கொள்ளவில்லை. ரான் அவளை அழைக்க வேண்டாம் என்று எச்சரித்திருக்கலாம் என்று ஹாரி சந்தேகித்தான். அது ஒரு வருத்தமான விஷயமே; ஏனெனில், ஹாரியின் வகுப்பிலேயே மிகச்சிறந்த மந்திரவாதியான ஹெர்மயினியின் பெற்றோர் மகுள்கள் என்பதால், அவளுக்குத் தொலைபேசியை எப்படிப் பயன்படுத்த வேண்டும் என்று நன்றாகத் தெரியும். மேலும், தான் ஹாக்வார்ட்ஸ் பள்ளியில் படிப்பதாகத் தொலைபேசியில் சொல்லக் கூடாது என்கிற புத்தியும் அவளுக்கு இருந்திருக்கும்.
இதனால், கடந்த ஐந்து நீண்ட வாரங்களாகத் தனது மந்திர உலக நண்பர்களிடமிருந்து ஹாரிக்கு எந்தத் தகவலும் கிடைக்கவில்லை. இந்த கோடைக்காலம் கடந்த ஆண்டைப் போலவே மோசமாகத் தான் இருந்தது. ஆனால் ஒரே ஒரு சிறிய முன்னேற்றம் மட்டும் நடந்தது; நண்பர்களுக்குக் கடிதம் அனுப்ப அவளைப் பயன்படுத்த மாட்டேன் என்று சத்தியம் செய்த பிறகு, இரவு நேரத்தில் தனது ஆந்தை ஹெட்விக்கை வெளியே விட ஹாரிக்கு அனுமதி கிடைத்தது. கூண்டிலேயே அடைக்கப்பட்டிருந்தால் ஹெட்விக் எழுப்பிய இரைச்சலைத் தாங்க முடியாமல் தான் வெர்னன் மாமா இதற்குச் சம்மதித்தார்.
'வெண்டலின் த வியர்ட்' பற்றிய கட்டுரையை எழுதி முடித்த ஹாரி, சுற்றும் முற்றும் கவனிப்பதற்காகச் சற்று நிறுத்தினான். அந்த இருண்ட வீட்டின் அமைதியை, அவனது பருமனான மாமா டட்லியின் குறட்டைச் சத்தம் மட்டுமே கலைத்துக் கொண்டிருந்தது. 'நேரம் மிக அதிகமாகிவிட்டது' என்று ஹாரி நினைத்தான். அவனது கண்கள் சோர்வினால் அரித்தன. ஒருவேளை இந்தக் கட்டுரையை நாளை இரவு முடித்துக் கொள்ளலாம் என்று முடிவு செய்தான்.
அவன் மை புட்டியின் மூடியை மூடினான்; தனது கட்டிலுக்கு அடியிலிருந்து ஒரு பழைய தலையணை உறையை எடுத்தான். அதற்குள் கைவிளக்கு, 'ஏ ஹிஸ்டரி ஆஃப் மேஜிக்' புத்தகம், அவனது கட்டுரை, இறகுப் பேனா மற்றும் மை புட்டி ஆகியவற்றை வைத்தான். பிறகு கட்டிலிலிருந்து இறங்கி, அங்கிருந்த ஒரு தளர்வான தரைப்பலகைக்கு அடியில் அவை அனைத்தையும் மறைத்து வைத்தான்.
பிறகு அவன் எழுந்து நின்று, உடலை நெளித்து சோம்பல் முறித்துவிட்டு, தனது படுக்கையோர மேஜையில் இருந்த ஒளிவீசும் அலார கடிகாரத்தில் நேரத்தைப் பார்த்தான்.
மணி நள்ளிரவு ஒன்று. ஹாரியின் வயிற்றில் ஒரு விசித்திரமான நடுக்கம் ஏற்பட்டது. அவனுக்கே தெரியாமல், அவன் பதிமூன்று வயதை அடைந்து ஒரு மணிநேரம் ஆகிவிட்டிருந்தது.
ஹாரியைப் பற்றிய மற்றொரு விசித்திரமான விஷயம் என்னவென்றால், அவன் தன் பிறந்தநாளுக்காகச் சிறிதும் ஆவலுடன் காத்திருக்க மாட்டான். அவன் தன் வாழ்நாளில் ஒருமுறை கூட ஒரு பிறந்தநாள் வாழ்த்து அட்டையைப் பெற்றதில்லை. டர்ஸ்லி தம்பதிகள் அவனது கடந்த இரண்டு பிறந்தநாள்களை முற்றிலுமாகப் புறக்கணித்திருந்தனர்; அதனால் இந்த முறையும் அவர்கள் அதை நினைவில் வைத்திருப்பார்கள் என்று நம்ப அவனுக்கு எந்தக் காரணமும் இல்லை.
ஹாரி அந்த இருண்ட அறையைக் கடந்து, ஹெட்விக்கின் பெரிய, காலியாக இருந்த கூண்டைத் தாண்டி, திறந்திருந்த ஜன்னல் அருகே சென்றான். நீண்ட நேரம் போர்வையின் அடியில் இருந்த அவனது முகத்தில் குளிர்ந்த இரவு காற்று இதமாகப் பட்டது. அவன் ஜன்னல் விளிம்பில் சாய்ந்து கொண்டான். ஹெட்விக் வெளியே சென்று இப்போது இரண்டு இரவுகள் ஆகிவிட்டன. அவளைப் பற்றி ஹாரி கவலைப்படவில்லை; இதற்கு முன்பும் அவள் இவ்வளவு காலம் வெளியே தங்கியிருந்ததுண்டு. அதனால் அவள் விரைவில் திரும்பி வருவாள் என்று அவன் நம்பினான் - அந்த வீட்டில் அவனைப் பார்த்து முகம் சுளிக்காத ஒரே உயிரினம் அவள்தான்.
ஹாரி, தன் வயதிற்கு இன்னும் சிறியவனாகவும் ஒல்லியாகவும் தெரிந்தாலும், கடந்த ஆண்டில் சில அங்குலங்கள் வளர்ந்திருந்தான். அவனது கரிய நிறத் தலைமுடி மட்டும் எப்போதுமே இருப்பதைப் போல, அவன் என்ன செய்தாலும் அடங்காமல் கலைந்தே இருந்தது. அவனது கண்ணாடியின் பின்னே இருந்த கண்கள் பிரகாசமான பச்சை நிறத்தில் இருந்தன. அவனது நெற்றியில், தலைமுடியின் வழியாகத் தெளிவாகத் தெரிந்த ஒரு மெல்லிய தழும்பு இருந்தது; அது மின்னல் கீற்று போன்ற வடிவத்தில் இருந்தது.
ஹாரியைப் பற்றிய விசித்திரமான விஷயங்களிலேயே, இந்தத் தழும்புதான் மிகவும் அசாதாரணமானது. டர்ஸ்லி தம்பதிகள் பத்து வருடங்களாகப் பொய் சொல்லி வந்தது போல, அது ஹாரியின் பெற்றோர்களைக் கொன்ற கார் விபத்தின் அடையாளம் அல்ல. ஏனெனில் லில்லி மற்றும் ஜேம்ஸ் பாட்டர் ஒரு கார் விபத்தில் இறக்கவில்லை. அவர்கள் கடந்த நூறு ஆண்டுகளில் அனைவரும் அஞ்சிய 'துர்மந்திரவாதியான' வோல்ட்மார்ட்டால் கொல்லப்பட்டார்கள். அதே தாக்குதலில் இருந்து ஹாரி தப்பினான்; வோல்ட்மார்ட்டின் சாபம் அவனைக் கொல்வதற்குப் பதிலாக, அவனது நெற்றியில் ஒரு தழும்பை மட்டும் ஏற்படுத்திவிட்டு, ஏவியவரிடமே திரும்பிச் சென்றது. உயிருக்குப் போராடிய நிலையில், வோல்ட்மார்ட் அங்கிருந்து தப்பி ஓடினான்.
ஆனால் ஹாரி ஹாக்வார்ட்ஸில் அவனை நேருக்கு நேர் சந்தித்திருந்தான். அந்த இருண்ட ஜன்னல் அருகே நின்றுகொண்டிருந்த அவன், அவர்களின் கடைசி சந்திப்பை நினைவுகூர்ந்தபோது, தனது பதின்மூன்றாவது பிறந்தநாளை எட்டியதே ஒரு அதிர்ஷ்டம் என்று ஹாரி ஒப்புக்கொள்ள வேண்டியிருந்தது.
ஹெட்விக் தென்படுவதற்கான அறிகுறிக்காக அவன் நட்சத்திரங்கள் நிறைந்த வானத்தை நோட்டமிட்டான்; ஒருவேளை, பாராட்டை எதிர்பார்த்து, செத்த எலியைத் தன் அலகில் தொங்கவிட்டபடி அது அவனிடம் திரும்பிப் பறந்து வருகிறதோ என்று அவன் யோசித்தான். கூரைகளின் மீது வெறித்துப் பார்த்தபடி நின்றிருந்த ஹாரி, தான் பார்ப்பது என்ன என்பதை உணர்வதற்குச் சில விநாடிகள் ஆனது.
பொன்னிற நிலவின் பின்னணியில் நிழலுருவமாகத் தெரிந்த ஒரு பெரிய, விசித்திரமான கோணலான உயிரினம், ஒவ்வொரு கணமும் பெரிதாக வளர்ந்துகொண்டே இருந்தது; அது ஹாரியின் திசையை நோக்கிப் படபடத்துக்கொண்டிருந்தது. அது கீழிறங்கி வருவதைப் பார்த்தபடி அவன் அசையாமல் நின்றான். ஒரு நொடிப்பொழுதில், ஜன்னலை வேகமாக மூடிவிடலாமா என்று யோசித்தவாறே, அதன் தாழ்ப்பாளைப் பிடித்தபடி அவன் தயங்கினான். ஆனால் பின்னர், அந்த விசித்திரமான உயிரினம் பிரைவிட் தெருவிளக்குகளில் ஒன்றின் மீது பறந்து வந்தது; அது என்னவென்று உணர்ந்த ஹாரி, ஒருபுறம் தாவி விலகினான்.
ஜன்னல் வழியாக மூன்று ஆந்தைகள் பறந்து வந்தன; அவற்றில் இரண்டு, மயக்கமடைந்த நிலையில் காணப்பட்ட மூன்றாவது ஆந்தையைத் தாங்கிப் பிடித்திருந்தன. அவை ஹாரியின் படுக்கையில் 'தொப்' என்ற சத்தத்துடன் வந்து விழுந்தன. நடுவில் இருந்த, பெரிய மற்றும் சாம்பல் நிற ஆந்தை, அப்படியே சரிந்து அசைவற்று கிடந்தது. அதன் கால்களில் ஒரு பெரிய பொதி கட்டப்பட்டிருந்தது.
மயக்கமடைந்திருந்த அந்த ஆந்தையை ஹாரி உடனடியாக அடையாளம் கண்டுகொண்டான்; அதன் பெயர் எர்ரால், அது வீஸ்லி குடும்பத்தைச் சேர்ந்தது. ஹாரி படுக்கையை நோக்கி விரைந்து சென்று, எர்ராலின் கால்களைச் சுற்றியிருந்த கயிறுகளை அவிழ்த்து, அந்தப் பொதியை எடுத்துவிட்டு, பிறகு எர்ராலை ஹெட்விக்கின் கூண்டிற்குத் தூக்கிச் சென்றான். எர்ரால் தனது ஒரு மங்கலான கண்ணைத் திறந்து, நன்றி தெரிவிக்கும் விதமாக ஒரு பலவீனமான கூச்சலிட்டு, சிறிது தண்ணீரைக் குடிக்கத் தொடங்கியது.
ஹாரி மீதமுள்ள ஆந்தைகளை நோக்கித் திரும்பினான். அவற்றுள் ஒன்றான, பெரிய பனிநிறப் பெண் ஆந்தை, அவனுடைய சொந்த ஹெட்விக் ஆகும். அதுவும் ஒரு பொதியைச் சுமந்து கொண்டிருந்ததுடன், தன்னைப் பற்றி மிகவும் பெருமிதம் கொண்டதாகத் தோன்றியது. ஹாரி அதன் சுமையை அகற்றியபோது, அது தன் அலகால் பாசத்துடன் ஒருமுறை கடித்துவிட்டு, பிறகு அறை முழுவதும் பறந்து சென்று எர்ராலுடன் சேர்ந்துகொண்டது.
அழகான, பழுப்பு நிறத்திலான அந்த மூன்றாவது ஆந்தையை ஹாரிக்கு அடையாளம் தெரியவில்லை. ஆனால் அது எங்கிருந்து வந்தது என்பதை அவன் உடனடியாகப் புரிந்துகொண்டான், ஏனென்றால் அது மூன்றாவது பொதியுடன் ஒரு கடிதத்தையும் சுமந்து வந்திருந்தது. ஹாக்வார்ட்ஸ் சின்னத்தைத் தாங்கியபடி. ஹாரி அந்த ஆந்தையின் சுமையை இறக்கியதும், அது தன் இறகுகளை அர்த்தத்துடன் சிலிர்த்து, சிறகுகளை விரித்து, ஜன்னல் வழியாக இரவில் பறந்து சென்றது.
ஹாரி தன் படுக்கையில் அமர்ந்து எர்ராலின் பொட்டலத்தை எடுத்து, பழுப்பு நிறக் காகிதத்தைக் கிழித்தெறிந்தான். உள்ளே தங்கத்தில் சுற்றப்பட்ட ஒரு பரிசும், அவனது முதல் பிறந்தநாள் வாழ்த்து அட்டையும் இருந்தன. விரல்கள் லேசாக நடுங்க, அவன் அந்த உறையைத் திறந்தான். அதிலிருந்து இரண்டு காகிதத் துண்டுகள் கீழே விழுந்தன - ஒரு கடிதமும் ஒரு செய்தித்தாள் துணுக்கும்.
அந்தத் துணுக்கு, மந்திரவாத செய்தித்தாளான 'டெய்லி பிராஃபெட்'டிலிருந்து வந்திருக்க வேண்டும் என்பது தெளிவாகத் தெரிந்தது, ஏனெனில் அந்தக் கறுப்பு-வெள்ளை படத்தில் இருந்த மனிதர்கள் அசைந்து கொண்டிருந்தனர். ஹாரி அந்தத் துணுக்கை எடுத்து, அதைச் சரிசெய்து, படித்தான்:
மந்திர அமைச்சக ஊழியர் பெரும் பரிசை வென்றார்
மந்திர அமைச்சகத்தில் உள்ள மகுள்கள் கலைப்பொருட்களைத் தவறாகப் பயன்படுத்துதல் அலுவலகத்தின் தலைவரான ஆர்தர் வீஸ்லி, ஆண்டுதோறும் நடைபெறும் டெய்லி பிராஃபெட் பெரும் பரிசுக்கான கேலியன் குலுக்கலில் வெற்றி பெற்றுள்ளார். மகிழ்ச்சியடைந்த திரு. வீஸ்லி, டெய்லி பிராஃபெட்டிடம், "நாங்கள் இந்தத் தங்கத்தை எகிப்தில் ஒரு கோடை விடுமுறைக்காகச் செலவிடப் போகிறோம். அங்கு எங்கள் மூத்த மகன் பில், கிரிங்காட்ஸ் மந்திரவாத வங்கியில் சாபங்களை முறியடிப்பவராகப் பணியாற்றுகிறார்," என்று கூறினார். வீஸ்லி குடும்பம் எகிப்தில் ஒரு மாதம் தங்கிவிட்டு, ஹாக்வார்ட்ஸில் புதிய கல்வியாண்டு தொடங்கும் போது திரும்புவார்கள். தற்போது ஹாக்வார்ட்ஸில்தான் வீஸ்லி பிள்ளைகளில் ஐந்து பேர் படித்து வருகின்றனர்.
ஹாரி அந்த அசையும் புகைப்படத்தைப் பார்த்தான். ஒரு பெரிய பிரமிட்டின் முன் நின்று, வீஸ்லி குடும்பத்தினர் ஒன்பது பேரும் அவனைப் பார்த்து ஆவேசமாகக் கைகளை அசைப்பதைக் கண்டதும் அவன் முகத்தில் ஒரு புன்னகை பரவியது. குண்டான திருமதி. வீஸ்லி; உயரமான, வழுக்கைத் தலையுள்ள திரு. வீஸ்லி; ஆறு மகன்கள்; மற்றும் ஒரு மகள், அவர்கள் அனைவருக்கும் (அந்தக் கறுப்பு-வெள்ளைப் படத்தில் அது தெரியவில்லை என்றாலும்) அனல் பறக்கும் சிவப்பு நிற முடி இருந்தது. படத்தின் நடுவில், உயரமாகவும் ஒல்லியாகவும் இருந்த ரான், தன் செல்ல எலியான ஸ்கேபர்ஸைத் தோளில் சுமந்தபடியும், தன் தங்கை ஜின்னியைக் கையால் அணைத்தபடியும் இருந்தான்.
ஒரு பெரிய தங்கக் குவியலை வெல்வதற்கு நல்லவர்களும் மிகவும் ஏழ்மையான நிலையிலும் இருந்த வீஸ்லி குடும்பத்தினரை விட வேறு யாரும் தகுதியானவர்கள் என்று ஹாரிக்குத் தோன்றவில்லை.
அவன் ரானின் கடிதத்தை எடுத்து விரித்தான்.
அன்புள்ள ஹாரி, பிறந்தநாள் வாழ்த்துக்கள்! அந்தத் தொலைபேசி அழைப்பிற்காக நான் மிகவும் வருந்துகிறேன். மகுள்கள் உனக்குச் சிரமம் கொடுத்திருக்க மாட்டார்கள் என்று நம்புகிறேன். நான் அப்பாவிடம் கேட்டேன், நான் கத்தியிருக்கக் கூடாது என்று அவர் நினைக்கிறார். இங்கே எகிப்தில் இருப்பது ஆச்சரியமாக இருக்கிறது. பில் எங்களை எல்லா கல்லறைகளையும் சுற்றிக் கூட்டிச் சென்றான், அந்தப் பழைய எகிப்திய மந்திரவாதிகள் அவற்றின் மீது போட்ட சாபங்களை நீ நம்பவே மாட்டாய். கடைசி கல்லறைக்குள் ஜின்னியை அம்மா வர விடவில்லை. உள்ளே புகுந்து கூடுதல் தலைகள் மற்றும் பிறவற்றை வளர்த்துக் கொண்ட மகுள்களின் உருமாறிய எலும்புக்கூடுகள் அங்கே இருந்தன. அப்பா 'டெய்லி பிராஃபெட்' குலுக்கலில் வென்றபோது என்னால் நம்பவே முடியவில்லை. எழுநூறு கேலியன்கள்! அதில் பெரும்பாலானவை இந்தப் பயணத்திற்கே போய்விட்டன, ஆனால் அடுத்த ஆண்டு எனக்கு ஒரு புதிய மந்திரக்கோலை வாங்கப் போகிறார்கள். பருவம் தொடங்குவதற்கு சுமார் ஒரு வாரத்திற்கு முன்பு நாங்கள் திரும்பி வந்துவிடுவோம். என் மந்திரக்கோலையும் எங்கள் புதிய புத்தகங்களையும் வாங்குவதற்காக நாங்கள் லண்டனுக்குச் செல்கிறோம். அங்கே உங்களைச் சந்திக்க ஏதேனும் வாய்ப்பு உள்ளதா? மகுள்கள் உன்னைக் கவலையடையச் செய்ய வேண்டாம்! லண்டனுக்கு வர முயற்சி செய்,
ரான்.
பி.கு. பெர்சி தலைமை மாணவன் ஆக தேர்ந்தெடுக்கப்பட்டிருக்கிறான். அவனுக்கு அந்தக் கடிதம் கடந்த வாரம் கிடைத்தது.
ரானின் பழைய மந்திரக்கோல் உடைந்த அந்தச் சந்தர்ப்பம் ஹாரிக்கு நன்றாகவே நினைவிருந்தது. அவர்கள் இருவரும் ஹாக்வார்ட்ஸுக்குப் பறந்து சென்றுகொண்டிருந்த கார், பள்ளி மைதானத்தில் இருந்த ஒரு மரத்தில் மோதியபோது அது நடந்திருந்தது.
ஹாரி அந்தப் புகைப்படத்தைத் திரும்பிப் பார்த்தான். ஹாக்வார்ட்ஸில் தனது ஏழாவது மற்றும் இறுதி ஆண்டில் இருந்த பெர்சி, குறிப்பாக இறுமாப்புடன் காணப்பட்டான். அவன் தனது தலைமை மாணவன் சின்னத்தை, நேர்த்தியாக வெட்டப்பட்ட தலைமுடியின் மேல் கம்பீரமாக அமர்ந்திருந்த ஃபெஸ் தொப்பியில் குத்தியிருந்தான்; அவனது கொம்பு விளிம்புக் கண்ணாடிகள் எகிப்திய சூரிய ஒளியில் மின்னின.
ஹாரி இப்போது தனது பரிசை நோக்கித் திரும்பி, அதைப் பிரித்தான். உள்ளே, ஒரு சிறிய கண்ணாடி பம்பரம் போலத் தோற்றமளிக்கும் ஒன்று இருந்தது. அதன் கீழே ரானிடமிருந்து மற்றொரு குறிப்பு இருந்தது.
ஹாரி, இது ஒரு பாக்கெட் ஸ்னீக்கோஸ்கோப். நம்பகமற்ற யாராவது அருகில் இருந்தால், இது ஒளிர்ந்து சுழல வேண்டும். பில், இது மந்திரவாதி சுற்றுலாப் பயணிகளுக்காக விற்கப்படும் ஒரு குப்பை என்றும், நம்பகமானதல்ல என்றும் கூறுகிறான், ஏனென்றால் நேற்றிரவு இரவு உணவின்போது அது தொடர்ந்து ஒளிர்ந்துகொண்டிருந்தது. ஆனால், ஃப்ரெட்டும் ஜார்ஜும் அவனது சூப்பில் வண்டுகளைப் போட்டிருந்தார்கள் என்பதை அவன் உணரவில்லை.
அன்புடன் ரான்
ஹாரி அந்த பாக்கெட் ஸ்னீக்கோஸ்கோப்பைத் தனது படுக்கையறை மேசையில் வைத்தான். அது அதன் கூர்முனையில் சமநிலையில் நின்று, அவனது கடிகாரத்தின் ஒளிரும் முட்களைப் பிரதிபலித்தது. அவன் சில வினாடிகள் அதை மகிழ்ச்சியுடன் பார்த்தான், பின்னர் ஹெட்விக் கொண்டு வந்த பார்சலை எடுத்தான்.
இதற்குள்ளும், ஒரு பொட்டலம் இடப்பட்ட பரிசு, ஒரு அட்டை, மற்றும் ஒரு கடிதம் இருந்தன, இம்முறை ஹெர்மயனியிடமிருந்து.
அன்புள்ள ஹாரி,
ரான் எனக்கு எழுதியிருந்தான், உன் மாமா வெர்னனுக்கு அவன் செய்த தொலைபேசி அழைப்பைப் பற்றி என்னிடம் கூறியிருந்தான். நீ நலமாக இருப்பாய் என்று நம்புகிறேன்.
நான் தற்போது பிரான்சில் விடுமுறையில் இருக்கிறேன். இதை உங்களுக்கு எப்படி அனுப்புவது என்று எனக்குத் தெரியவில்லை. ஒருவேளை சுங்கத்துறையில் இதைத் திறந்து பார்த்தால் என்ன செய்வது? - ஆனால் அப்போது ஹெட்விக் வந்துவிட்டாள்! ஒரு மாற்றத்திற்காகவாவது உன் பிறந்தநாளுக்கு உனக்கு ஏதாவது கிடைக்க வேண்டும் என்று அவள் விரும்பியதாக நினைக்கிறேன். உன் பரிசை நான் தபால் மூலம் வாங்கினேன்; 'டெய்லி பிராஃபெட்' பத்திரிகையில் ஒரு விளம்பரம் இருந்தது (நான் அதை வீட்டிற்கே வரவழைத்து வருகிறேன்; மந்திர உலகில் என்ன நடக்கிறது என்பதைத் தெரிந்துகொள்வது மிகவும் நல்லது). ஒரு வாரத்திற்கு முன்பு ரான் மற்றும் அவனுடைய குடும்பத்தினரின் அந்தப் படத்தைப் பார்த்தீர்களா? அவன் நிறைய கற்றுக்கொள்கிறான் என்று பந்தயம் கட்டுகிறேன். பண்டைய எகிப்திய மந்திரவாதிகள் மிகவும் சுவாரஸ்யமாக இருந்தார்கள் என்பதை நினைத்து எனக்குப் பொறாமையாக இருக்கிறது.
இங்கேயும் சூனியத்தைப் பற்றிய சில சுவாரஸ்யமான உள்ளூர் வரலாறு உள்ளது. நான் கண்டுபிடித்த சில விஷயங்களைச் சேர்ப்பதற்காக எனது 'மந்திரத்தின் வரலாறு' கட்டுரை முழுவதையும் மீண்டும் எழுதியுள்ளேன். அது மிகவும் நீளமாக இல்லை என்று நம்புகிறேன். இது பேராசிரியர் பின்ஸ் கேட்டதை விட இரண்டு சுருள் காகிதங்கள் அதிகம்.
விடுமுறையின் கடைசி வாரத்தில் ரான் லண்டனில் இருக்கப் போவதாகச் சொல்கிறான். உன்னால் வர முடியுமா? உன் அத்தையும் மாமாவும் உன்னை வர அனுமதிப்பார்களா? உன்னால் முடியும் என்று நான் மிகவும் நம்புகிறேன். இல்லையென்றால், செப்டம்பர் முதல் தேதியன்று ஹாக்வார்ட்ஸ் எக்ஸ்பிரஸில் உன்னைப் பார்க்கிறேன்!
அன்புடன், ஹெர்மயனி
பி.கு. பெர்சி தலைமை மாணவன் என்று ரான் சொல்கிறான். பெர்சி மிகவும் மகிழ்ச்சியடைந்திருப்பான் என்று நான் பந்தயம் கட்டுகிறேன். ஆனால் ரான் அதைப் பற்றி அவ்வளவு மகிழ்ச்சியடைந்ததாகத் தெரியவில்லை.
ஹெர்மயனியின் கடிதத்தை ஓரமாக வைத்துவிட்டு, அவளுடைய பரிசை எடுத்தபோது ஹாரி சிரித்தான். அது மிகவும் கனமாக இருந்தது. ஹெர்மயனியைப் பற்றித் தெரிந்ததால், அது மிகவும் கடினமான மந்திரங்கள் நிறைந்த ஒரு பெரிய புத்தகமாக இருக்கும் என்று அவன் உறுதியாக நம்பினான், ஆனால் அது அப்படி இல்லை. காகிதத்தைக் கிழித்து, அதன் மேல் வெள்ளியில் 'துடைப்பம் பழுதுபார்க்கும் கருவி' என்று பொறிக்கப்பட்டிருந்த ஒரு நேர்த்தியான கருப்புத் தோல் உறையைக் கண்டதும் அவன் இதயம் ஒரு பெரிய துள்ளல் போட்டது.
"வாவ், ஹெர்மயனி!" என்று ஹாரி மெதுவாகக் கூறி, உள்ளே பார்ப்பதற்காக அந்த உறையின் ஜிப்பைத் திறந்தான்.
ஃப்ளீட்வுட்டின் ஹை-ஃபினிஷ் ஹேண்டில் பாலிஷ் கொண்ட ஒரு பெரிய ஜாடி, பளபளக்கும் வெள்ளி நிற கிளை வெட்டும் கத்தரிக்கோல், நீண்ட பயணங்களுக்காகத் துடைப்பத்தில் மாட்டிக்கொள்ள ஒரு சிறிய பித்தளை திசைகாட்டி, மற்றும் 'நீங்களே துடைப்பத்தைப் பராமரிப்பது எப்படி' என்ற ஒரு கையேடு ஆகியவை இருந்தன.
ஹாக்வார்ட்ஸில் தனது நண்பர்களைத் தவிர, ஹாரி மிகவும் தவறவிட்ட விஷயம் குவிடிச் விளையாட்டுதான். அது மந்திர உலகில் மிகவும் பிரபலமான விளையாட்டு - மிகவும் ஆபத்தானது, மிகுந்த விறுவிறுப்பானது, மற்றும் துடைப்பக்கட்டைகளில் விளையாடப்படுவது. ஹாரி ஒரு மிகச் சிறந்த குவிடிச் வீரனாக இருந்தான்; ஒரு நூற்றாண்டில் ஹாக்வார்ட்ஸ் ஹவுஸ் அணிகளில் ஒன்றிற்குத் தேர்ந்தெடுக்கப்பட்ட மிக இளைய நபர் அவனே. ஹாரியின் மிகவும் மதிப்புமிக்க உடைமைகளில் ஒன்று அவனது நிம்பஸ்2000 பந்தயத் துடைப்பம்.
ஹாரி அந்தத் தோல் உறையை ஓரமாக வைத்துவிட்டு, தனது கடைசிப் பொட்டலத்தை எடுத்தான். அந்தப் பழுப்பு நிறக் காகிதத்தில் இருந்த கோணலான கிறுக்கலை அவன் உடனடியாக அடையாளம் கண்டுகொண்டான்: அது ஹாக்வார்ட்ஸின் விளையாட்டுப் பாதுகாவலரான ஹாக்ரிடிடமிருந்து வந்தது. அவன் காகிதத்தின் மேல் அடுக்கைக் கிழித்து எறிந்தான்.
பச்சை நிறத்திலும் தோல் போன்றும் இருந்த ஏதோவொன்றை அவன் பார்த்தான், ஆனால் அதைச் சரியாகப் பிரிப்பதற்குள், அந்தப் பொட்டலம் விசித்திரமாக நடுங்கியது, உள்ளே இருந்த பொருள் தாடைகள் இருப்பது போல உரக்கச் சத்தமிட்டது.
ஹாரி உறைந்து போனான். ஹாக்ரிட் வேண்டுமென்றே தனக்கு ஆபத்தான எதையும் அனுப்ப மாட்டார் என்பது அவனுக்குத் தெரியும், ஆனால், எது ஆபத்தானது என்பது பற்றி ஹாக்ரிட்டிற்கு ஒரு சாதாரண மனிதனின் பார்வை இல்லை. ஹாக்ரிட் ராட்சத சிலந்திகளுடன் நட்பு கொள்வது, மதுக்கடைகளில் உள்ளவர்களிடமிருந்து கொடூரமான, மூன்று தலை நாய்களை வாங்குவது, மற்றும் சட்டவிரோத டிராகன் முட்டைகளைத் தனது அறைக்குள் திருட்டுத்தனமாகக் கொண்டு வருவது போன்ற செயல்களில் ஈடுபட்டவர் என்பது அனைவரும் அறிந்ததே.
ஹாரி பதற்றத்துடன் அந்தப் பொட்டலத்தைக் குத்தினான். அது மீண்டும் உரக்கச் சத்தமிட்டது. ஹாரி தனது படுக்கையறை மேசையில் இருந்த விளக்கை நோக்கி கையை நீட்டி, அதை ஒரு கையால் உறுதியாகப் பிடித்து, அடிப்பதற்குத் தயாராகத் தன் தலைக்கு மேல் உயர்த்தினான். பிறகு, மீதமுள்ள பொட்டலக் காகிதத்தைத் தனது மற்றொரு கையால் பிடித்து இழுத்தான்.
அதிலிருந்து ஒரு புத்தகம் வெளியே விழுந்தது. 'அரக்கர்களின் அரக்கப் புத்தகம்' என்ற பொன்னெழுத்துத் தலைப்பு பொறிக்கப்பட்டிருந்த அதன் அழகான பச்சை அட்டையை ஹாரி கவனிப்பதற்குள், அது ஒரு விசித்திரமான நண்டு போலக் கட்டிலின் ஓரத்தில் கவிழ்ந்து பக்கவாட்டில் ஊர்ந்து சென்றது.
"ஐயோ," என்று ஹாரி முணுமுணுத்தான்.
அந்தப் புத்தகம் 'டங்' என்ற சத்தத்துடன் கட்டிலிலிருந்து கீழே விழுந்து, அறை முழுவதும் வேகமாக நகர்ந்தது. ஹாரி அதைப் பின்தொடர்ந்தான். அந்தப் புத்தகம் அவனது மேசைக்குக் கீழே இருந்த இருண்ட இடத்தில் ஒளிந்திருந்தது. டர்ஸ்லி தம்பதிகள் இன்னும் ஆழ்ந்த உறக்கத்தில் இருக்க வேண்டும் என்று பிரார்த்தித்தபடி, ஹாரி தன் கைகளையும் முழங்கால்களையும் தரையில் ஊன்றி, அதை நோக்கி கையை நீட்டினான்.
"ஆ!"
அந்தப் புத்தகம் அவன் கையில் படாரென மூடிக்கொண்டு, இன்னும் தன் அட்டையிலேயே ஊர்ந்து சென்றபடி அவனைத் தாண்டிப் பறந்தது. ஹாரி சட்டெனத் திரும்பி, முன்னோக்கிப் பாய்ந்து, அதைப் பிடித்தான். பக்கத்து அறையில் இருந்த மாமா வெர்னன், தூக்கக் கலக்கத்தில் சத்தமாக முனகினார்.
ஹாரி துடித்துக்கொண்டிருந்த அந்தப் புத்தகத்தைத் தன் கைகளில் இறுக்கமாகப் பிடித்துக்கொண்டு, தனது இழுப்பறைக்கு விரைந்து சென்று, ஒரு பெல்ட்டை வெளியே எடுத்து, அதை அந்தப் புத்தகத்தில் இறுக்கமாக மாட்டியதை ஹெட்விக்கும் எர்ரலும் ஆர்வத்துடன் பார்த்தன. அந்த அரக்கப் புத்தகம் கோபமாக நடுங்கியது, ஆனால் அதனால் மேலும் படபடத்துச் சடசடவென அடிக்க முடியவில்லை. எனவே, ஹாரி அதைக் கட்டிலில் எறிந்துவிட்டு, ஹாக்ரிடின் சீட்டை எடுக்கக் கையை நீட்டினான்.
அன்புள்ள ஹாரி, பிறந்தநாள் வாழ்த்துக்கள்! அடுத்த ஆண்டுக்கு இது உனக்குப் பயனுள்ளதாக இருக்கும் என்று நினைக்கிறேன். இதற்கு மேல் இங்கே எதுவும் சொல்ல மாட்டேன். உன்னைப் பார்க்கும்போது சொல்கிறேன். மகுள்கள் உன்னை நன்றாக நடத்துவார்கள் என்று நம்புகிறேன். நல்வாழ்த்துக்கள்,
ஹாக்ரிட்
ஒரு கூர்மையான புத்தகம் பயனுள்ளதாக இருக்கும் என்று ஹாக்ரிட் நினைத்தது ஹாரிக்கு ஒரு அபசகுனமாகத் தோன்றியது, ஆனால் அவன் ஹாக்ரிட்டின் அட்டையை ரான் மற்றும் ஹெர்மயனியின் அட்டைக்கு அருகில் வைத்து, முன்பை விட அகலமாகப் புன்னகைத்தான். இப்போது ஹாக்வார்ட்ஸிலிருந்து வந்த கடிதம் மட்டுமே மீதமிருந்தது. அது வழக்கத்தை விட சற்று தடிமனாக இருப்பதை கவனித்த ஹாரி, உறையைக் கிழித்து, உள்ளே இருந்த முதல் தோல் தாளை வெளியே எடுத்தான். அதைப் படித்தான்:
அன்புள்ள திரு. பாட்டர், புதிய கல்வியாண்டு செப்டம்பர் முதல் தேதி தொடங்கும் என்பதைத் தெரிவித்துக் கொள்கிறோம். ஹாக்வார்ட்ஸ் எக்ஸ்பிரஸ், கிங்ஸ் கிராஸ் நிலையத்தின் ஒன்பதே முக்கால் நடைமேடையில் இருந்து காலை பதினொரு மணிக்கு புறப்படும். மூன்றாம் ஆண்டு மாணவர்கள் குறிப்பிட்ட வார இறுதிகளில் ஹாக்ஸ்மீட் கிராமத்திற்குச் செல்ல அனுமதிக்கப்படுகிறார்கள். இணைக்கப்பட்டுள்ள அனுமதிப் படிவத்தை உங்கள் பெற்றோர் அல்லது பாதுகாவலரிடம் கையொப்பமிடக் கொடுக்கவும். அடுத்த ஆண்டுக்கான புத்தகங்களின் பட்டியல் இணைக்கப்பட்டுள்ளது.
உண்மையுள்ள,
பேராசிரியர் எம். மெக்கானகல்
துணைத் தலைமை ஆசிரியை
ஹாரி ஹாக்ஸ்மீட் அனுமதிப் படிவத்தை வெளியே எடுத்து, புன்னகையின்றி அதைப் பார்த்தான். வார இறுதி நாட்களில் ஹாக்ஸ்மீட்டிற்குச் செல்வது அற்புதமாக இருக்கும்; அது முற்றிலும் மந்திரவாதிகள் மட்டுமே வாழும் கிராமம் என்பது அவனுக்குத் தெரியும், மேலும் அவன் இதுவரை அங்கு கால் வைத்ததில்லை. ஆனால், மாமா வெர்னனையோ அல்லது அத்தை பெட்டூனியாவையோ அந்தப் படிவத்தில் கையொப்பமிட எப்படித்தான் சம்மதிக்க வைக்கப் போகிறான்?
அவன் அலாரம் கடிகாரத்தைப் பார்த்தான். அப்போது அதிகாலை இரண்டு மணி.
ஹாக்ஸ்மீட் படிவத்தைப் பற்றி எழுந்ததும் கவலைப்படலாம் என்று முடிவுசெய்துகொண்ட ஹாரி, மீண்டும் படுக்கைக்குச் சென்று, ஹாக்வார்ட்ஸுக்குத் திரும்புவதற்கான நாட்களை எண்ணுவதற்காகத் தனக்காகத் தயாரித்திருந்த அட்டவணையில் மற்றொரு நாளைக் குறித்துக்கொண்டான். பிறகு, அவன் தன் கண்ணாடியைக் கழற்றிவிட்டு, கண்களைத் திறந்தபடி, தனது மூன்று பிறந்தநாள் வாழ்த்து அட்டைகளைப் பார்த்தவாறு படுத்தான்.
அவன் மிகவும் அசாதாரணமானவனாக இருந்தாலும், அந்தத் தருணத்தில் ஹாரி பாட்டர் மற்ற எல்லோரையும் போலவே, அது தன் பிறந்தநாள் என்பதை உணர்ந்தான். தன் வாழ்வில் முதல் முறையாக, அவன் மகிழ்ச்சியடைந்தான்.
தமிழாக்கம் நன்றி: GOOGLE GEMINI AI!
