ஹாரிபாட்டரும் நெருப்புக் கோப்பையும்!

 

அத்தியாயம் 1

ரிடில் மாளிகை

லிட்டில் ஹேங்கிள்டன் கிராம மக்கள், ரிடில் குடும்பத்தினர் அங்கிருந்து சென்று பல ஆண்டுகள் ஆகியிருந்தும், அந்த வீட்டை இன்னும் "ரிடில் மாளிகை" என்றே அழைத்து வந்தனர். அந்த கிராமத்தையே நோட்டமிடுவது போல ஒரு குன்றின் மீது அது அமைந்திருந்தது. அதன் சில ஜன்னல்கள் மரப்பலகைகளால் அடைக்கப்பட்டிருந்தன, கூரையின் ஓடுகள் காணாமல் போயிருந்தன, அதன் சுவர் முழுவதும் படர்செடிகள் (ivy) காடு போலப் படர்ந்திருந்தன. ஒரு காலத்தில் அந்தப் பகுதியிலேயே மிகப் பெரிய மற்றும் கம்பீரமான பண்ணை வீடாகத் திகழ்ந்த அந்த ரிடில் மாளிகை, இப்போது ஈரப்பதம் படிந்து, பாழடைந்து, ஆள்நடமாட்டமின்றி இருந்தது.

அந்த பழைய வீடு மிகவும் "அமானுஷ்யமானது" என்பதில் லிட்டில் ஹேங்கிள்டன் மக்கள் அனைவரும் உடன்பட்டனர்.

அரை நூற்றாண்டுக்கு முன்பு, அங்கு விசித்திரமான மற்றும் பயங்கரமான ஒன்று நடந்தது. ஊரில் பேசுவதற்கு வேறு சுவாரசியமான செய்திகள் இல்லாதபோது, அங்கிருந்த முதியவர்கள் இதைப் பற்றி விவாதிக்க விரும்புவார்கள். அந்தக் கதை பலமுறை அலசி ஆராயப்பட்டு, ஆங்காங்கே பல கற்பனைகள் சேர்க்கப்பட்டதால், அதன் உண்மையான வடிவம் என்ன என்பது யாருக்கும் சரியாகத் தெரியவில்லை. இருப்பினும், அந்தக் கதையின் ஒவ்வொரு பதிப்பும் ஒரே இடத்தில்தான் தொடங்கும்: ஐம்பது ஆண்டுகளுக்கு முன்பு, ஒரு அழகான கோடைகால விடியற்காலையில், ரிடில் மாளிகை இன்னும் பொலிவுடன் இருந்தபோது, அங்கு வேலை செய்த பணிப்பெண் ஒருவர் வரவேற்பறைக்குள் நுழைந்தபோது, ரிடில் குடும்த்தினர் மூவரும் பிணமாகக் கிடப்பதைக் கண்டார்.

வேலைக்காரி அலறிக்கொண்டே மலையிலிருந்து கிராமத்திற்குள் ஓடி வந்து, அவளால் முடிந்தவரை பலரைத் திரட்டினாள்.

"கண்களை அகல விரித்தபடி அங்கே கிடக்கிறார்கள்! பனிக்கட்டி போலக் குளிர்ந்து போய்! இன்னும் இரவு உணவு உடைகளிலேயே இருக்கிறார்கள்!"

காவல்துறையினர் வரவழைக்கப்பட்டனர். லிட்டில் ஹேங்கிள்டன் கிராமம் முழுவதும் அதிர்ச்சியான ஆர்வத்தாலும், மறைக்க முடியாத உற்சாகத்தாலும் கொதித்துக் கொண்டிருந்தது. ரிடில் குடும்பத்தினருக்காக வருத்தப்படுவது போல நடித்து யாரும் தங்கள் மூச்சை வீணடிக்கவில்லை; ஏனென்றால் அவர்கள் அந்த ஊரில் யாருக்கும் பிடிக்காதவர்களாக இருந்தனர். முதியவர்களான திரு. மற்றும் திருமதி ரிடில் பணக்காரர்களாகவும், திமிர்பிடித்தவர்களாகவும், முரட்டுத்தனமானவர்களாகவும் இருந்தனர். அவர்களுடைய வளர்ந்த மகன் டாம், அவர்களை விட மோசமானவனாக இருந்தான். கிராம மக்கள் அனைவருக்கும் இருந்த ஒரே கவலை, அந்தக் கொலையாளி யார் என்பதுதான். ஏனெனில், ஆரோக்கியமாகத் தெரிந்த மூன்று பேர் ஒரே இரவில் இயற்கையான காரணங்களால் திடீரென இறந்து போவது சாத்தியமில்லை என்பது அவர்களுக்குத் தெளிவாகத் தெரிந்தது.

கிராமத்தின் மதுக்கடையான 'தி ஹேங்க்டு மேன்' (The Hanged Man) அன்று இரவு அமோகமாக வியாபாரம் செய்தது. கொலைகளைப் பற்றி விவாதிக்க ஊரே அங்கு திரண்டிருந்தது. திடீரென அமைதியான அந்த மதுக்கடைக்குள் ரிடில் வீட்டு சமையல்காரப் பெண் நாடகத்தனமாக நுழைந்து, ஃபிராங்க் பிரைஸ் என்பவர் கைது செய்யப்பட்டதாக அறிவித்தபோது, மக்கள் தங்கள் வீட்டு அடுப்படியை விட்டு வெளியே வந்ததற்குப் பலன் கிடைத்தது.

"ஃபிராங்க்!" என்று பலரும் கத்தினார்கள். "நிச்சயமாக இருக்காது!"

ஃபிராங்க் பிரைஸ் ரிடில் குடும்பத்தின் தோட்டக்காரர். அவர் ரிடில் மாளிகையின் வளாகத்தில் இருந்த ஒரு பாழடைந்த குடிசையில் தனியாக வசித்து வந்தார். ஃபிராங்க் போரிலிருந்து திரும்பியபோது அவரது கால் பலத்த காயமடைந்து விறைத்துப் போயிருந்தது. அவருக்குக் கூட்டமும் சத்தமும் பிடிக்காது. அவர் திரும்பியது முதல் ரிடில் குடும்பத்திடம் வேலை செய்து வந்தார்.

சமையல்காரப் பெண்ணுக்குப் பானங்களை வாங்கிக் கொடுத்து, கூடுதல் விவரங்களைக் கேட்க மக்கள் முண்டியடித்தனர்.

"அவன் ஒரு விசித்திரமானவன் என்று நான் எப்போதும் நினைப்பேன்," என்று தனது நான்காவது மதுக்கோப்பைக்குப் பிறகு, ஆவலுடன் கேட்டுக் கொண்டிருந்த கிராம மக்களிடம் அவள் சொன்னாள். "யாரிடமும் பழக மாட்டான். நான் நூறு தடவையாவது அவனுக்குத் தேநீர் கொடுத்திருப்பேன். யாரிடமும் கலந்து பழக அவனுக்கு விருப்பமே இல்லை."