வேலைக்கார குள்ளர்கள்!

 

அதற்கு மேலே இருந்த பெரிய மண்டபத்தைப் போலவே பெரிய, உயரமான கூரையுடைய ஒரு பிரம்மாண்டமான அறையை அவன் ஒரு கணம் பார்த்தான். அதன் கல் சுவர்களைச் சுற்றி பளபளக்கும் பித்தளைப் பானைகளும் சட்டிகளும் குவியல் குவியலாக அடுக்கப்பட்டிருந்தன, மறுமுனையில் ஒரு பெரிய செங்கல் நெருப்பிடம் இருந்தது. அப்போது, ​​அறையின் நடுவிலிருந்து ஏதோ ஒன்று, “ஹாரி பாட்டர், ஐயா! ஹாரி பாட்டர்!” என்று கீச்சிட்டபடி அவனை நோக்கிப் பாய்ந்து வந்தது.

அடுத்த நொடியே, கீச்சிட்ட அந்த எல்ஃப் அவனது நடுப்பகுதியில் பலமாக மோதியதால், அவனது மூச்சு நின்று போனது. அது அவனை அவ்வளவு இறுக்கமாக அணைத்தது, அவனது விலா எலும்புகள் உடைந்துவிடும் என்று அவன் நினைத்தான்.

“ட-டாபியா?” என்று ஹாரி திணறினான்.

“அது டாபிதான், ஐயா, அது டாபிதான்!” என்று அவனது தொப்புளுக்கு அருகிலிருந்து ஒரு குரல் கீச்சிட்டது. “டாபி ஹாரி பாட்டரைப் பார்க்க ஆவலுடன் காத்திருந்தான், ஐயா. ஹாரி பாட்டரும் அவனைப் பார்க்க வந்துவிட்டார், ஐயா!”

 டாபி பிடியை விட்டுவிட்டு சில அடிகள் பின்வாங்கி, ஹாரியைப் பார்த்துப் புன்னகைத்தான்; அவனது பிரம்மாண்டமான, பச்சை நிற, டென்னிஸ் பந்து வடிவக் கண்கள் ஆனந்தக் கண்ணீரால் நிறைந்திருந்தன.

ஹாரிக்கு நினைவிருந்ததைப் போலவே அவன் கிட்டத்தட்ட இருந்தான்; பென்சில் வடிவ மூக்கு, வௌவால் போன்ற காதுகள், நீண்ட விரல்கள் மற்றும் பாதங்கள் ௮ அவனது உடைகளைத் தவிர, மற்ற அனைத்தும் அப்படியே இருந்தன; அந்த உடைகளோ மிகவும் வித்தியாசமாக இருந்தன.

டாபி மால்ஃபோய்களுக்காக வேலை செய்தபோது, ​​அவன் எப்போதும் அதே அழுக்கான பழைய தலையணை உறையைத்தான் அணிந்திருந்தான். ஆனால் இப்போது, ​​ஹாரி இதுவரை கண்டிராத விசித்திரமான ஆடைகளின் கலவையை அவன் அணிந்திருந்தான்; உலகக் கோப்பையில் இருந்த மந்திரவாதிகளை விடவும் அவன் மோசமாக உடை அணிந்திருந்தான். அவன் ஒரு தேநீர் உறையைத் தொப்பியாக அணிந்திருந்தான், அதில் பல பிரகாசமான சின்னங்களைக் குத்தியிருந்தான்; வெறுமையான மார்பின் மீது குதிரை லாடங்கள் அச்சிடப்பட்ட ஒரு கழுத்துப்பட்டை, குழந்தைகளின் கால்பந்து கால்சட்டைகள் போலத் தோற்றமளிக்கும் ஒரு ஜோடி, மற்றும் ஒற்றைப்படை காலுறைகள். இவற்றில் ஒன்று, ஹாரி தன் காலிலிருந்து கழற்றி, திரு. மால்ஃபோயை ஏமாற்றி டாபிக்குக் கொடுத்த அந்த கருப்புக் காலுறை என்பதை ஹாரி கண்டான், அதன் மூலம் டாபியை விடுவித்திருந்தான். மற்றொன்று இளஞ்சிவப்பு மற்றும் ஆரஞ்சு நிறக் கோடுகளால் மூடப்பட்டிருந்தது.

"டாபி, நீ இங்கே என்ன செய்கிறாய்?" என்று ஹாரி வியப்புடன் கேட்டான்.

"டாபி ஹாக்வார்ட்ஸில் வேலைக்கு வந்திருக்கிறான், ஐயா!" என்று டாபி உற்சாகமாகக் கத்தினான்.

"பேராசிரியர் டம்பில்டோர் டாபிக்கும் விங்கிக்கும் வேலை கொடுத்திருக்கிறார், ஐயா!"

"விங்கியா?" என்றான் ஹாரி. "அவளும் இங்கே இருக்கிறாளா?"

"ஆம், ஐயா, ஆம்!" என்றது டாபி, அது ஹாரியின் கையைப் பிடித்து, அங்கே நின்றிருந்த நான்கு நீண்ட மர மேசைகளுக்கு இடையில் சமையலறைக்குள் இழுத்துச் சென்றது. ஹாரி அவற்றைக் கடந்து செல்லும்போது கவனித்தான், அந்த மேசைகள் ஒவ்வொன்றும், பெரிய கூடத்தில் மேலே இருந்த நான்கு ஹவுஸ் மேசைகளுக்குச் சரியாகக் கீழே அமைந்திருந்தன. அந்த நேரத்தில், இரவு உணவு முடிந்துவிட்டதால் அவற்றில் உணவு எதுவும் இல்லை, ஆனால் ஒரு மணி நேரத்திற்கு முன்பு அவை உணவுகளால் நிரப்பப்பட்டு, பின்னர் கூரை வழியாக மேலே இருந்தவற்றுக்கு அனுப்பப்பட்டிருக்க வேண்டும் என்று அவன் யூகித்தான்.

டோபி ஹாரியை அவர்களைக் கடந்து அழைத்துச் சென்றபோது, ​​குறைந்தது நூறு குட்டி எல்ஃப்கள் சமையலறையைச் சுற்றி நின்று, புன்னகைத்து, தலைவணங்கி, பணிவுடன் வணங்கிக் கொண்டிருந்தனர். அவர்கள் அனைவரும் ஒரே சீருடையை அணிந்திருந்தனர்: ஹாக்வார்ட்ஸ் சின்னம் பொறிக்கப்பட்ட ஒரு தேநீர் துண்டு, அது விங்கியின் துணியைப் போலவே டோகா போல கட்டப்பட்டிருந்தது.

டோபி செங்கல் நெருப்பிடம் முன் நின்று சுட்டிக்காட்டினான்.

"விங்கி, ஐயா!" என்றான் அவன்.

விங்கி நெருப்பின் அருகே ஒரு பலகையில் அமர்ந்திருந்தாள். டோபியைப் போலல்லாமல், அவள் ஆடைகளைத் தேடிச் சேகரிக்கவில்லை என்பது தெளிவாகத் தெரிந்தது. அவள் ஒரு நேர்த்தியான சிறிய பாவாடை மற்றும் மேலாடையுடன், அதற்குப் பொருத்தமான நீல நிறத் தொப்பியையும் அணிந்திருந்தாள்; அந்தத் தொப்பியில் அவளுடைய பெரிய காதுகளுக்காகத் துளைகள் இருந்தன. இருப்பினும், டோபியின் விசித்திரமான ஆடை சேகரிப்பில் இருந்த ஒவ்வொரு ஆடையும் புத்தம் புதியது போல மிகவும் சுத்தமாகவும், நன்கு பராமரிக்கப்பட்டும் இருந்த வேளையில், விங்கி தன் ஆடைகளைச் சற்றும் கவனித்துக் கொள்ளவில்லை என்பது தெளிவாகத் தெரிந்தது. அவளுடைய மேலாடை முழுவதும் சூப் கறைகளும், பாவாடையில் ஒரு தீக்காயமும் இருந்தன.

"வணக்கம், விங்கி," என்றான் ஹாரி.

விங்கியின் உதடு நடுங்கியது. பிறகு அவள் கதறி அழுதாள்; குவிடிச் உலகக் கோப்பையின்போது நடந்ததைப் போலவே, அவளுடைய பெரிய பழுப்பு நிறக் கண்களிலிருந்து கண்ணீர் வழிந்து அவள் மார்பில் வழிந்தது.

"ஐயோ பாவம்," என்றாள் ஹெர்மியோனி. அவளும் ரோனும் ஹாரியையும் டாபியையும் சமையலறையின் கடைசி வரை பின்தொடர்ந்து வந்திருந்தனர். "விங்கி, அழாதே, தயவுசெய்து அழாதே..."

ஆனால் விங்கி முன்னெப்போதையும் விட அதிகமாக அழுதாள். மறுபுறம், டாபி ஹாரியைப் பார்த்துப் புன்னகைத்தது.

விங்கியின் விம்மல்களுக்கு நடுவே, "ஹாரி பாட்டருக்கு ஒரு கப் தேநீர் வேண்டுமா?" என்று அது உரத்த குரலில் கேட்டது.

உடனடியாக, சுமார் ஆறு வீட்டு-எல்ஃப்கள் அவனுக்குப் பின்னால் ஓடி வந்தனர். அவர்கள் ஒரு பெரிய வெள்ளித் தட்டில் தேநீர்க் குடுவை, ஹாரி, ரான் மற்றும் ஹெர்மியோனிக்கான கோப்பைகள், ஒரு பால் ஜாடி, மற்றும் ஒரு பெரிய தட்டில் பிஸ்கட்டுகள் ஆகியவற்றைச் சுமந்து வந்தனர்.

"நல்ல சேவை!" என்று ரான் வியப்புடன் கூறினான். ஹெர்மியோனி அவனை முறைத்தாள், ஆனால் எல்ஃப்கள் அனைவரும் மகிழ்ச்சியாகத் தெரிந்தனர்; அவர்கள் மிகவும் தாழ்வாக வணங்கிப் பின்வாங்கினர்.

டாபி அனைவருக்கும் தேநீரைக் கொடுத்துக் கொண்டிருந்தபோது, ​​"டாபி, நீ இங்கே வந்து எவ்வளவு காலம் ஆகிறது?" என்று ஹாரி கேட்டான்.

"ஒரு வாரம்தான், ஹாரி பாட்டர், சார்!" என்று டாபி மகிழ்ச்சியுடன் கூறினான். "டாபி பேராசிரியர் டம்பில்டோரைப் பார்க்க வந்தான், சார். பாருங்கள், சார், வேலையிலிருந்து நீக்கப்பட்ட ஒரு வீட்டு-எல்ஃப்க்கு ஒரு புதிய வேலையைப் பெறுவது மிகவும் கடினம், சார், உண்மையிலேயே மிகவும் கடினம் ௮"

இதைக் கேட்டதும், விங்கி இன்னும் அதிகமாக அலறினாள். அவளது நசுங்கிய தக்காளி போன்ற மூக்கிலிருந்து நீர் அவள் முன்புறம் முழுவதும் வழிந்தது, ஆனாலும் அவள் அந்த நீர்வரத்தை நிறுத்த எந்த முயற்சியும் செய்யவில்லை.

 "டாபி இரண்டு வருடங்களாக வேலை தேடி நாடு முழுவதும் அலைந்திருக்கிறான், ஐயா!" என்று டாபி கீச்சிட்டான். "ஆனால் டாபிக்கு இன்னும் வேலை கிடைக்கவில்லை, ஐயா, ஏனென்றால் டாபிக்கு இப்போது சம்பளம் வேண்டும்!"

சமையலறையைச் சுற்றியிருந்த, ஆர்வத்துடன் கேட்டுக்கொண்டும் பார்த்துக்கொண்டும் இருந்த வீட்டு-எல்ஃப்கள் அனைவரும், டாபி ஏதோ முரட்டுத்தனமாகவும் சங்கடமாகவும் பேசிவிட்டான் என்பது போல, இந்த வார்த்தைகளைக் கேட்டதும் பார்வையைத் திருப்பிக்கொண்டனர். ஆனால் ஹெர்மியோனியோ, "நல்லது, டாபி!" என்றாள்.

"நன்றி, மிஸ்!" என்று டாபி அவளைப் பார்த்துப் பல்லைக் காட்டிச் சிரித்தான். "ஆனால் பெரும்பாலான மந்திரவாதிகளுக்குச் சம்பளம் கேட்கும் வீட்டு-எல்ஃப் பிடிக்காது, மிஸ். 'அது வீட்டு-எல்ஃப் இருப்பதன் நோக்கமே அல்ல,' என்று சொல்லி, டாபியின் முகத்தில் கதவைச் சாத்திவிட்டார்கள்! டாபிக்கு வேலை பிடிக்கும், ஆனால் அவனுக்கு ஆடை அணிய வேண்டும், சம்பளம் வேண்டும், ஹாரி பாட்டர்... டாபிக்குச் சுதந்திரமாக இருப்பது பிடிக்கும்!"

 டோபி ஏதோ தொற்றுநோயை சுமந்து செல்வது போல, ஹாக்வார்ட்ஸ் வீட்டு-எல்ஃப்கள் அவனிடமிருந்து மெல்ல விலகத் தொடங்கின. இருப்பினும், விங்கி இருந்த இடத்திலேயே இருந்தாள், ஆனால் அவளது அழுகையின் சத்தம் கணிசமாக அதிகரித்திருந்தது.

"பிறகு, ஹாரி பாட்டர், டோபி விங்கியைப் பார்க்கச் செல்கிறான், விங்கியும் விடுவிக்கப்பட்டுவிட்டாள் என்பதை அறிந்துகொள்கிறான், ஐயா!" என்று டோபி மகிழ்ச்சியுடன் கூறினான்.

இதைக் கேட்டதும், விங்கி தனது இருக்கையிலிருந்து முன்னோக்கிப் பாய்ந்து, கல் பதிக்கப்பட்ட தரையில் குப்புறப் படுத்து, தனது சிறிய முஷ்டிகளால் அதை அடித்து, துயரத்தில் உரக்கக் கத்தினாள். ஹெர்மியோனி அவசரமாக அவள் அருகில் மண்டியிட்டு அவளை ஆறுதல்படுத்த முயன்றாள், ஆனால் அவள் சொன்னது எதுவும் சிறிதளவும் பலனளிக்கவில்லை. டோபி, விங்கியின் அலறல்களுக்கு மேலாகக் கீச்சிட்டபடி தனது கதையைத் தொடர்ந்தான்.

"அப்போதுதான் டாபிக்கு ஒரு யோசனை வந்தது, ஹாரி பாட்டர், சார்! ‘டாபியும் விங்கியும் ஏன் ஒன்றாக வேலை தேடிக்கொள்ளக் கூடாது?’ என்று டாபி கேட்கிறான். ‘இரண்டு வீட்டு எல்ஃப்களுக்குப் போதுமான வேலை எங்கே இருக்கிறது?’ என்று விங்கி கேட்கிறாள். டாபி யோசிக்கிறான், அவனுக்கு ஒரு யோசனை தோன்றுகிறது, சார்!

ஹாக்வார்ட்ஸ்! அதனால் டாபியும் விங்கியும் பேராசிரியர் டம்பில்டோரைப் பார்க்க வந்தார்கள், சார், பேராசிரியர் டம்பில்டோர் எங்களை வேலைக்குச் சேர்த்துக்கொண்டார்!"

டாபி மிகவும் பிரகாசமாகப் புன்னகைத்தான், மீண்டும் அவன் கண்களில் ஆனந்தக் கண்ணீர் பெருகியது.

மேலும், டாபி விரும்பினால், பேராசிரியர் டம்பில்டோர் அவனுக்குப் பணம் தருவதாகச் சொல்கிறார், சார்! அதனால் டாபி இப்போது ஒரு சுதந்திரமான எல்ஃப், சார், மேலும் டாபிக்கு வாரத்திற்கு ஒரு கேலியன் மற்றும் மாதத்திற்கு ஒரு நாள் விடுமுறை கிடைக்கிறது!"

விங்கியின் தொடர்ச்சியான கூச்சலுக்கும் கைதட்டலுக்கும் மத்தியில், "இது ஒன்றும் பெரிய விஷயமில்லை!" என்று ஹெர்மியோனி தரையிலிருந்து ஆத்திரத்துடன் கத்தினாள்.

 "பேராசிரியர் டம்பில்டோர் டோபிக்கு வாரத்திற்கு பத்து கேலியன்களும், வார இறுதி விடுமுறையும் தருவதாகக் கூறினார்," என்றான் டோபி, அவ்வளவு ஓய்வும் செல்வமும் பயமளிப்பது போல திடீரென லேசாக நடுங்கியபடி, "ஆனால் டோபி அவரை அடியோடு தோற்கடித்துவிட்டான், மிஸ். . . . டோபிக்கு சுதந்திரம் பிடிக்கும், மிஸ், ஆனால் அவன் அதிகமாக எதையும் விரும்பவில்லை, மிஸ், அவனுக்கு வேலைதான் மிகவும் பிடிக்கும்."

"பேராசிரியர் டம்பில்டோர் உனக்கு எவ்வளவு சம்பளம் கொடுக்கிறார், விங்கி?" என்று ஹெர்மியோனி அன்புடன் கேட்டாள்.

இது விங்கியை உற்சாகப்படுத்தும் என்று அவள் நினைத்திருந்தால், அவள் முற்றிலும் தவறாக நினைத்துவிட்டாள்.

விங்கி அழுவதை நிறுத்தினாள், ஆனால் அவள் எழுந்து உட்கார்ந்தபோது, ​​தன் பெரிய பழுப்பு நிறக் கண்களால் ஹெர்மியோனியை முறைத்துப் பார்த்தாள், அவள் முகம் முழுவதும் நனைந்து, திடீரெனக் கோபத்தில் கொதித்தாள்.

"விங்கி ஒரு அவமானப்படுத்தப்பட்ட எல்ஃப், ஆனால் விங்கிக்கு இன்னும் சம்பளம் கொடுக்கப்படவில்லை!" என்று அவள் கீச்சிட்டாள்.

"விங்கி அந்த அளவுக்குத் தாழ்ந்துவிடவில்லை! விங்கி விடுதலையானதற்காக மிகவும் வெட்கப்படுகிறாள்!"

 “வெட்கமா?” என்று ஹெர்மியோனி உணர்ச்சியற்றுக் கேட்டாள். “ஆனால் ௮ விங்கி, சும்மா இரு! வெட்கப்பட வேண்டியது மிஸ்டர் க்ரௌச் தான், நீ அல்ல! நீ எந்தத் தவறும் செய்யவில்லை, அவர் உன்னிடம் மிகவும் மோசமாக நடந்து கொண்டார்”

ஆனால் இந்த வார்த்தைகளைக் கேட்டதும், விங்கி தன் தொப்பியில் இருந்த ஓட்டைகளை கைகளால் மூடிக்கொண்டு, ஒரு வார்த்தை கூட கேட்காதபடி தன் காதுகளை மடக்கிக்கொண்டு, “நீங்கள் என் எஜமானரை அவமதிக்கவில்லை, மிஸ்! நீங்கள் மிஸ்டர் க்ரௌச்சை அவமதிக்கவில்லை! மிஸ்டர் க்ரௌச் ஒரு நல்ல மந்திரவாதி, மிஸ்! கெட்ட விங்கியை வேலையிலிருந்து நீக்கியதில் மிஸ்டர் க்ரௌச் செய்தது சரிதான்!” என்று கத்தினாள்.

"விங்கிக்கு இந்தச் சூழலுக்குப் பழகுவதில் சிரமமாக இருக்கிறது, ஹாரி பாட்டர்," என்று டோபி ரகசியமாகக் கீச்சிட்டான். "விங்கி தான் இனி மிஸ்டர் க்ரௌச்சுக்குக் கட்டுப்பட்டவள் அல்ல என்பதை மறந்துவிட்டாள்; இப்போது அவள் மனதில் பட்டதைச் சொல்ல அனுமதிக்கப்பட்டிருக்கிறாள், ஆனால் அவள் அதைச் செய்யமாட்டாள்."

"அப்படியானால், வீட்டு எல்ஃப்கள் தங்கள் எஜமானர்களைப் பற்றி மனதில் பட்டதைச் சொல்லக்கூடாதா?" என்று ஹாரி கேட்டான்.

"ஓ இல்லை, ஐயா, இல்லை," என்று டோபி திடீரென்று தீவிரமான முகத்துடன் கூறினான். "அது வீட்டு-எல்ஃப்களின் அடிமைத்தனத்தின் ஒரு பகுதி, ஐயா. நாங்கள் அவர்களின் ரகசியங்களையும் எங்கள் மௌனத்தையும் காக்கிறோம், ஐயா. நாங்கள் குடும்பத்தின் கௌரவத்தைக் காக்கிறோம், அவர்களைப் பற்றி ஒருபோதும் தவறாகப் பேசுவதில்லை ௮ ஆனாலும் பேராசிரியர் டம்பில்டோர், தான் இதை வற்புறுத்துவதில்லை என்று டோபியிடம் கூறினார். பேராசிரியர் டம்பில்டோர், நாங்கள் சுதந்திரமாக ௮ சுதந்திரமாக ௮ என்று கூறினார்..."

டோபி திடீரென்று பதற்றமடைந்து, ஹாரியைத் தன் அருகில் வருமாறு சைகை காட்டினான். ஹாரி முன்னோக்கிக் குனிந்தான். டோபி மெதுவாக, "நாங்கள் விரும்பினால் அவரை ௮ ஒரு கிழட்டுப் பைத்தியக்காரன் என்று அழைக்க எங்களுக்குச் சுதந்திரம் உண்டு என்று அவர் கூறினார், ஐயா!" என்றான்.

டோபி பயந்தது போன்ற ஒரு கிக்கென்று சிரித்தான்.

"ஆனால் டோபிக்கு அதில் விருப்பமில்லை, ஹாரி பாட்டர்," என்று அவன் மீண்டும் இயல்பாகப் பேசினான், தன் காதுகள் படபடக்கும்படி தலையை ஆட்டினான். "டோபிக்கு பேராசிரியர் டம்பில்டோரை மிகவும் பிடிக்கும், ஐயா, அவருக்காக அவருடைய ரகசியங்களையும் எங்கள் மௌனத்தையும் காப்பதில் அது பெருமை கொள்கிறது."

"ஆனால் இப்போது மால்ஃபோய்களைப் பற்றி நீ என்ன வேண்டுமானாலும் பேசலாமா?" என்று ஹாரி சிரித்துக்கொண்டே அவனிடம் கேட்டான். டாபியின் பிரம்மாண்டமான கண்களில் லேசான பயம் கலந்த பார்வை தோன்றியது.

"டாபி... டாபியால் முடியும்," என்று அவன் சந்தேகத்துடன் கூறினான். அவன் தன் சிறிய தோள்களை நிமிர்த்திக்கொண்டான். "டாபியால் ஹாரி பாட்டரிடம், அவனுடைய பழைய எஜமானர்கள்... அவர்கள்... கெட்ட இருள் மந்திரவாதிகள் என்று சொல்ல முடியும்!"

டாபி ஒரு கணம் நின்றான், தன் துணிச்சலால் திகிலடைந்து, உடல் முழுவதும் நடுங்கினான். பிறகு அவன் அருகிலிருந்த மேசையை நோக்கி விரைந்து சென்று, "கெட்ட டாபி! கெட்ட டாபி!" என்று அலறியபடியே, தன் தலையை அதில் மிக வேகமாக மோதத்  தொடங்கினான்.

"ம்... ஆமாம், சரி ," என்றான் ஹாரி.

ஹாரி டோபியின் கழுத்துப்பட்டையின் பின்புறத்தைப் பிடித்து அவனை மேசையிலிருந்து இழுத்துச் சென்றான்.

"நன்றி, ஹாரி பாட்டர், நன்றி," என்று டோபி தன் தலையைத் தேய்த்தவாறே மூச்சுத்திணறக் கூறினான்.

"உனக்கு இன்னும் கொஞ்சம் பயிற்சி தேவை," என்றான் ஹாரி.

"பயிற்சி!" என்று விங்கி ஆவேசமாகக் கத்தினாள். "டோபி, உன் எஜமானர்களைப் பற்றி இப்படிப் பேசுவதற்கு நீ வெட்கப்பட வேண்டும்!"

"அவர்கள் இனி என் எஜமானர்கள் இல்லை, விங்கி!" என்று டோபி சவாலாகக் கூறினான். "அவர்கள் என்ன நினைக்கிறார்கள் என்பதைப் பற்றி டோபிக்கு இனி கவலையில்லை!"

"ஓ, நீ ஒரு கெட்ட எல்ஃப், டோபி!" என்று விங்கி மீண்டும் தன் முகத்தில் கண்ணீர் வழிந்தோட முனகினாள். பாவம் மிஸ்டர் க்ரௌச், விங்கி இல்லாமல் அவர் என்ன செய்து கொண்டிருக்கிறார்? அவருக்கு நான் தேவைப்படுகிறேன், என் உதவி அவருக்குத் தேவை! என் வாழ்நாள் முழுவதும் நான் க்ரௌச் குடும்பத்தைப் பார்த்துக் கொண்டிருக்கிறேன், எனக்கு முன் என் அம்மா அதைச் செய்தார்கள், அவருக்கு முன் என் பாட்டி அதைச் செய்தார்கள்... விங்கி விடுதலையானாள் என்று தெரிந்தால் அவர்கள் என்ன சொல்வார்களோ? ஐயோ, வெட்கக்கேடு, வெட்கக்கேடு! அவள் மீண்டும் தன் முகத்தைப் பாவாடைக்குள் புதைத்துக்கொண்டு கதறி அழுதாள்.

"விங்கி," என்றாள் ஹெர்மியோனி, "மிஸ்டர் க்ரௌச் நீ இல்லாமல் நன்றாகவே சமாளித்துக் கொண்டிருக்கிறார் என்று எனக்கு நன்றாகத் தெரியும். நாம் அவரைப் பார்த்திருக்கிறோம், உனக்குத் தெரியுமல்லவா..."

"நீங்கள் என் எஜமானரைப் பார்க்கிறீர்களா?" என்று விங்கி மூச்சுத்திணறக் கேட்டாள், மீண்டும் ஒருமுறை கண்ணீர் நிறைந்த தன் முகத்தைப் பாவாடையிலிருந்து வெளியே உயர்த்தி ஹெர்மியோனியை முறைத்துப் பார்த்தாள். "நீங்கள் அவரை இங்கே ஹாக்வார்ட்ஸில் பார்க்கிறீர்களா?"

"ஆம்," என்றாள் ஹெர்மியோனி, "அவரும் மிஸ்டர் பேக்மேனும் ட்ரைவிசார்ட் போட்டியில் நடுவர்களாக இருக்கிறார்கள்."

"மிஸ்டர் பேக்மேனும் வருகிறாரா?" "விங்கி கீச்சிட்டாள்," ஹாரிக்கு மிகுந்த ஆச்சரியமளிக்கும் வகையில் (அவர்களின் முகபாவனைகளைப் பார்த்தால், ரான் மற்றும் ஹெர்மியோனிக்கும் கூட), அவள் மீண்டும் கோபமாகத் தெரிந்தாள். "திரு. பேக்மேன் ஒரு மோசமான மந்திரவாதி! மிகவும் மோசமான மந்திரவாதி! என் எஜமானுக்கு அவரைப் பிடிக்கவில்லை, ஓ இல்லை, கொஞ்சமும் பிடிக்கவில்லை!"

"பேக்மேன் மோசமானவரா?" என்றான் ஹாரி.

"ஓ ஆம்," என்றாள் விங்கி, ஆவேசமாகத் தலையசைத்தபடி. "என் எஜமானர்... விங்கியிடம் சில விஷயங்களைச் சொல்கிறார்! ஆனால் விங்கி சொல்லவில்லை... விங்கி ௮ விங்கி தன் எஜமானரின் ரகசியங் களைக் காக்கிறாள்..."

அவள் மீண்டும் கண்ணீரில் கரைந்தாள்; அவள் தன் பாவாடைக்குள் முகம் புதைத்தபடி, “பாவம் எஜமான், பாவம் எஜமான், அவருக்கு உதவ இனி விங்கி இல்லை!” என்று விம்முவதை அவர்களால் கேட்க முடிந்தது.

விங்கியிடமிருந்து அவர்களால் ஒரு நல்ல வார்த்தையைக் கூடப் பெற முடியவில்லை. அவர்கள் அவளை அழுதுகொண்டே விட்டுவிட்டுத் தங்கள் தேநீரைக் குடித்து முடித்தனர். அதே சமயம், டாபி ஒரு சுதந்திரமான எல்ஃபாக தனது வாழ்க்கையைப் பற்றியும், தனது சம்பளத்திற்கான திட்டங்களைப் பற்றியும் மகிழ்ச்சியாகப் பேசிக்கொண்டிருந்தான்.

“டாபி அடுத்து ஒரு ஸ்வெட்டர் வாங்கப் போகிறான், ஹாரி பாட்டர்!” என்று அவன் தன் வெறுங்கையைச் சுட்டிக்காட்டி மகிழ்ச்சியாகச் சொன்னான்.

“ஒன்று சொல்கிறேன், டாபி,” என்றான் ரான், அந்த எல்ஃப் மீது அவனுக்குப் பெரும் பிரியம் ஏற்பட்டிருந்தது போலத் தெரிந்தது, “இந்தக் கிறிஸ்துமஸுக்கு என் அம்மா எனக்குப் பின்னிக் கொடுக்கும் ஸ்வெட்டரை உனக்குத் தருகிறேன், நான் எப்போதும் அவரிடமிருந்துதான் ஒன்றைப் பெறுவேன். உனக்கு மெரூன் நிறம் ஒன்றும் பிரச்சனையில்லை, இல்லையா?”

டாபி மகிழ்ச்சியடைந்தான்.

“உனக்குப் பொருந்தும்படி அதைச் சற்றுச் சுருக்க வேண்டியிருக்கும்,” என்று ரான் அவனிடம் சொன்னான், “ஆனால் அது உன் தேநீர் உறைக்கு நன்றாகப் பொருந்தும்.”

 அவர்கள் விடைபெறத் தயாரானபோது, ​​அவர்களைச் சூழ்ந்திருந்த பல எல்ஃப்கள் அவர்களை நெருக்கி, மாடிக்கு எடுத்துச் செல்ல தின்பண்டங்களை வழங்கினர். எல்ஃப்கள் தொடர்ந்து குனிந்து வணங்கிய விதத்தைப் பார்த்து வேதனையுடன் ஹெர்மியோனி மறுத்துவிட்டாள், ஆனால் ஹாரியும் ரோனும் தங்கள் பைகளில் கிரீம் கேக்குகளையும் பைகளையும் நிரப்பிக்கொண்டனர்.

"மிக்க நன்றி!" என்று ஹாரி, இரவு வணக்கம் சொல்வதற்காக வாசலைச் சுற்றி மொய்த்திருந்த எல்ஃப்களிடம் கூறினான். "மீண்டும் சந்திப்போம், டாபி!"

"ஹாரி பாட்டர்... டாபி எப்போதாவது வந்து உங்களைப் பார்க்கலாமா, ஐயா?" என்று டாபி தயக்கத்துடன் கேட்டான்.

"நிச்சயமாக வரலாம்," என்றான் ஹாரி, டாபி புன்னகைத்தான்.

"உனக்கு ஒன்று தெரியுமா?" என்று ரான், அவனும், ஹெர்மியோனியும், ஹாரியும் சமையலறைகளை விட்டு வெளியேறி மீண்டும் நுழைவாயில் மண்டபத்திற்குள் படிகளில் ஏறியபோது கேட்டான். "இத்தனை வருடங்களாக, ஃப்ரெட்டும் ஜார்ஜும் சமையலறைகளிலிருந்து உணவைத் திருடுவதைப் பார்த்து நான் மிகவும் வியப்படைந்திருக்கிறேன் ௮ சரி, அது ஒன்றும் அவ்வளவு கடினமான காரியம் இல்லை, இல்லையா? அதை மற்றவர்களுக்குக் கொடுக்க அவர்கள் ஆவலுடன் காத்திருக்கிறார்கள்!" "அந்த எல்ஃப்களுக்கு நடந்திருக்கக்கூடிய மிகச் சிறந்த விஷயம் இதுதான் என்று நான் நினைக்கிறேன், தெரியுமா," என்று பளிங்குப் படிக்கட்டுகளில் மீண்டும் மேலே வழி காட்டியபடி ஹெர்மியோனி கூறினாள். "டாபி இங்கே வேலைக்கு வருவதுதான் என் கருத்து. அவன் சுதந்திரமாக இருப்பதால் எவ்வளவு மகிழ்ச்சியாக இருக்கிறான் என்பதை மற்ற எல்ஃப்கள் பார்ப்பார்கள், மெல்ல மெல்ல அவர்களுக்கும் அது வேண்டும் என்ற எண்ணம் உதிக்கும்!"

****

The House-Elf Liberation Front (வீட்டு எல்ப் விடுதலை முன்னணி):

இது ஹாரிபாட்டர் கதையின் நான்காவது பாகமான Harry Potter and the Goblet of Fire-ல் வரும் ஒரு முக்கியமான பிரச்சனை. இந்தப் பிரச்சனையைப் பற்றியும் அதன் முடிவையும் கீழே காணலாம்: 

 1. பிரச்சனையின் பின்னணி

* அடிமைத்தனம்: மந்திரவாதிகளின் வீடுகளில் எல்ப்கள் சம்பளம் இன்றி, அவர்களின் விருப்பத்திற்கு மாறாக வேலை செய்யக் கட்டாயப்படுத்தப்பட்டனர்.

* ஹெர்மாயினியின் முயற்சி: ஹெர்மாயினி கிரேன்ஜர் எல்ப்களின் இந்த நிலையைப் பார்த்து வருத்தமடைந்து, அவர்களுக்காக S.P.E.W. (Society for the Promotion of Elfish Welfare) என்ற அமைப்பைத் தொடங்கினார்.

* எல்ப்களின் எதிர்ப்பு: ஆச்சரியமாக, பெரும்பாலான எல்ப்கள் விடுதலையை விரும்பவில்லை. அவர்கள் வேலை செய்வதையே தங்கள் கௌரவமாகக் கருதினர். ஹெர்மாயினி அவர்களுக்குத் தெரியாமல் துணிகளை மறைத்து வைத்து அவர்களை விடுவிக்க முயன்றபோது, அவர்கள் அதை அவமானமாக நினைத்து கோபமடைந்தனர். 

## 2. போராட்டத்தின் முடிவு

* டாபியின் உதவி: சுதந்திரமாக இருக்க விரும்பிய ஒரே எல்ப் டாபி (Dobby) மட்டுமே. அவர்தான் ஹாக்வார்ட்ஸ் சமையலறையில் மற்ற எல்ப்கள் வேலை செய்ய மறுத்தபோது, ஹெர்மாயினி வைத்த துணிகளை அப்புறப்படுத்தித் துப்புரவு செய்தார்.

* மாற்றத்தின் தொடக்கம்: இறுதிப் போரின்போது (Battle of Hogwarts), எல்ப்கள் ஹாரியின் பக்கம் நின்று வோல்டெமார்ட்டின் படைகளுக்கு எதிராகப் போராடினர்.

* உண்மையான வெற்றி: கதையின் முடிவில், சட்டப்பூர்வமாகப் பெரிய மாற்றங்கள் உடனே வராவிட்டாலும், ஹெர்மாயினி மந்திர அமைச்சகத்தில் (Ministry of Magic) சேர்ந்த பிறகு, எல்ப்களின் உரிமைகளுக்காகப் போராடி அவர்களின் வாழ்க்கை முறையில் முன்னேற்றத்தைக் கொண்டு வந்தார் என ஜே.கே. ரௌலிங் குறிப்பிட்டுள்ளார். 

இந்த இயக்கம் எல்ப்களுக்குச் சமூகத்தில் ஒரு மரியாதையையும், அவர்கள் வெறும் அடிமைகள் அல்ல என்பதையும் உலகிற்கு உணர்த்தியது.

#மொழிபெயர்ப்பு நன்றிகள் GEMINI AI!