குளோரியா ஸ்காட் ஒரு
பழமையான கப்பல். முன்பு
சீனாவுடனான வர்த்தகத்திற்குப்
பயன்படுத்தப்பட்ட இது, பின்னர்
கைதிகளை ஏற்றிச் செல்லும்
கப்பலாக மாற்றப்பட்டது. அதில்
இருந்த முப்பத்தெட்டு கைதிகளைத் தவிர, இருபத்தாறு மாலுமிகள், பதினெட்டு வீரர்கள், ஒரு கப்பல் கேப்டன், மூன்று உதவியாளர்கள் ஒரு மருத்துவர், ஒரு
மதபோதகர் மற்றும் நான்கு சிறைக்காவலர்கள் இருந்தனர்.
கைதிகளை அடைத்து வைத்திருந்த அறைகளுக்கு இடையேயான தடுப்புச் சுவர்கள், வழக்கமாக அத்தகையக் கப்பல்களில் இருக்கும் தடிமனான ஓக் மரப்பலகைகளால் செய்யப்படாமல், மிகவும் மெல்லியதாகவும் பலவீனமாகவும் இருந்தன. கப்பலின் பின்புறப் பகுதியில் எனக்கு அடுத்த அறையில் இருந்த மனிதன், நாங்கள் துறைமுக மேடையில் வரிசையாக அழைத்து வரப்பட்டபோதே என் கவனத்தை ஈர்த்தான்; அதற்குக் காரணம் அவனுடைய அசாதாரணமான உயரம்.
அவன் தன் தலையை நிமிர்த்தி மிகவும் மிடுக்காகவும், ஒருவித கம்பீரமான நடையோடும் நடந்து வந்தான். நிச்சயமாக ஆறரை அடிக்குக் குறையாத உயரம் கொண்டிருப்பான் என்பதில் எனக்குச் சந்தேகமில்லை. சோகமும் சோர்வும் படிந்த அத்தனை முகங்களுக்கு மத்தியில், இவ்வளவு ஆற்றலும் மன உறுதியும் நிறைந்த ஒரு முகத்தைப் பார்ப்பது வியப்பாக இருந்தது.
அவன் எனக்குப் பக்கத்து அறையில் இருப்பதை அறிந்து நான் மகிழ்ச்சியடைந்தேன். அதைவிடவும் மேலாக, என் காதுக்கு மிக அருகில் ஒரு முணுமுணுப்புச் சத்தம் கேட்டபோது இன்னும் மகிழ்ச்சியானேன்; அவன் அந்த மரத்தடுப்பில் ஒரு துவாரத்தை வெட்டியிருப்பதைக் கண்டேன். நான் அவனிடம் என் பெயரைச் சொன்னேன், அவனுடைய பெயரையும் கேட்டேன். நான் ஜாக் பிரெண்டர்காஸ்ட், என்றான் அவன். கடவுள் மேல் ஆணையாகச் சொல்கிறேன்! உனக்கும் எனக்கும் இடையிலான இந்தத் தொடர்பு முடியும் முன்பே, நீ என் பெயரைப் போற்றிப் புகழ்வாய் என்றான்!
அவனுடைய வழக்கு எனக்கு
ஞாபகம் இருந்தது; ஏனெனில் அது
அந்தச் சமயத்தில் மிகப் பெரிய
பரபரப்பை ஏற்படுத்தியிருந்தது.
அவன் ஒரு நல்ல குடும்பத்தைச்
சேர்ந்தவன்; மிகத் தந்திரமான
மோசடித் திட்டங்கள் மூலம்
லண்டனின் முன்னணி
வணிகர்களிடமிருந்து பெரும்
தொகையை அவன்
சுருட்டியிருந்தான். கால்
மில்லியனுக்கும் அதிகமான
பவுண்டுகளைத் தான் கையாடல்
செய்ததாகவும், அதில் ஒரு பைசா கூட மீட்கப்படவில்லை என்பதையும்
அவன் எனக்கு நினைவுபடுத்தினான்.
சரி, அந்தப் பாக்கிப் பணம் எல்லாம் எங்கே இருக்கிறது என்று நினைக்கிறாய்? என்று அவன் கேட்டான். சரியாக இதோ என் விரல்களுக்கு இடையில்! மகனே, உன்னிடம் பணம் இருந்தால் நீ எதை வேண்டுமானாலும் செய்யலாம். எதையும் செய்ய முடிந்த ஒருவன், சீனாவுக்குச் சென்று வந்த இந்த மக்கிய பழைய சவப்பெட்டி போன்ற கப்பலில் உட்கார்ந்து, தன் கால்சட்டை தேயும் வரை காலத்தைக் கழிக்க மாட்டான்... இதை நீ உறுதியாக நம்பலாம்!
ஆமாம்! ஐயா, அப்படிப்பட்ட ஒரு மனிதன் தன்னையும் தன் கூட்டாளிகளையும் நன்றாகப் பார்த்துக் கொள்வான். எனக்கு ஒரு கூட்டாளி இருந்தான், என்று அவன் சொன்னான். அவன் ஒரு அபூர்வமான நல்ல மனிதன்; ஒரு துப்பாக்கியின் உடலோடு அதன் குழல் எவ்வளவு உண்மையாக இணைந்திருக்குமோ, அவ்வளவு விசுவாசமானவன். அவனிடம்தான் அந்தப் பணம் இருக்கிறது. அவன் இப்போது இந்த நிமிடம் எங்கே இருக்கிறான் என்று நினைக்கிறாய்? வேறு எங்கும் இல்லை, அவன் தான் இந்தக் கப்பலின் மதபோதகர் ஆமாம், ஒரு மதபோதகராகவே வேடமிட்டு இங்கே இருக்கிறான் என்றான்!
ஆரம்பத்தில் அவனது பேச்சில் துளியும் அர்த்தமில்லை என்றுதான் நான் நினைத்தேன். ஆனால், அவன் என்னைச் சோதித்துப் பார்த்துவிட்டு, மிகுந்த எச்சரிக்கையுடனும் புனிதத்தன்மையுடனும் என்னிடம் சத்தியம் வாங்கிக் கொண்ட பிறகு, ஒரு ரகசியத்தை வெளிப்படுத்தினான். இந்தக் கப்பலில் ஏறுவதற்கு முன்பே, ஒரு டஜன் கைதிகள் சேர்ந்து கப்பலைக் கைப்பற்ற ஒரு சதித்திட்டத்தைத் தீட்டியிருப்பதாக அவன் கூறினான். பிரெண்டர்காஸ்ட் தான் அந்தத் திட்டத்தின் தலைவன்; அவனது பணம்தான் அந்தத் திட்டத்தின் உந்துசக்தியாக இருந்தது.
அந்த மதபோதகர் மிகவும் நம்பகமான ஆள், என்று பிரெண்டர்காஸ்ட் தொடர்ந்தான். கப்பல் ஊழியர்கள் இந்தப் பணியில் கையெழுத்திடுவதற்கு முன்பே அவர் அவர்களைத் தன் வசப்படுத்திவிட்டார். இரண்டு சிறைக்காவலர்களையும், கப்பலின் இரண்டாம் நிலை அதிகாரியையும் அவர் ஏற்கனவே விலைக்கு வாங்கிவிட்டார்; கப்பல் கேப்டன் அதற்குத் தகுதியானவர் என்று அவர் நினைத்திருந்தால், அவரையும் கூடத் தன் வசமாக்கியிருப்பார்...
இந்த ராணுவ வீரர்களின் சட்டைகளை, தையல்காரர் தைத்ததை விட ரத்தக் கறையால் அதிக சிவப்பாக்குவோம். நம் ஒவ்வொருவருக்கும் தலா இரண்டு துப்பாக்கிகள் தயாராக இருக்கின்றன. அதோடு கப்பல் ஊழியர்களும் நமக்கு ஆதரவாக இருப்பார்கள். இன்று இரவு நீயும் ஒரு துவாரத்தை வெட்டி, உனக்கு இடது பக்க அறையில் இருப்பவனிடம் பேசிப் பார்; அவனை நாம் நம்பலாமா என்று தெரிந்து கொள் என்றான்!
எனக்கு அடுத்த அறையில் இருந்தவன் எவன்ஸ் என்ற பெயருடைய ஒரு இளைஞன். பிற்காலத்தில் அவன் தன் பெயரை மாற்றிக்கொண்டு, இப்போது இங்கிலாந்தின் தெற்குப் பகுதியில் ஒரு செல்வந்தராக வாழ்ந்து வருகிறான். எவன்ஸ் எங்களுடன் சேர உடனடியாகச் சம்மதித்தான். ஆரம்பத்திலிருந்தே நாங்கள் இந்தக் கப்பலைக் கைப்பற்றுவதற்கு எந்தத் தடையுமிருக்கவில்லை; ஏனெனில், கப்பல் ஊழியர்கள் அனைவரும் இந்த சதித்திட்டத்திற்காகவே பிரத்யேகமாகத் தேர்ந்தெடுக்கப்பட்ட முரட்டுக்கும்பல்.
எங்களைத் திருத்துவதற்காக
மதபோதனை செய்ய,
எங்களுடைய சிறை
அறைகளுக்குள் வருவார்;
அப்போது மதப்பிரச்சாரத் துண்டுப்
பிரசுரங்கள் இருப்பதாகக்
காட்டிக்கொள்ளும் ஒரு கறுப்புப்
பையை அவர் கையில்
வைத்திருப்பார். ஆனால்,
உண்மையில் அதன் மூலம்
மூன்றாம் நாளுக்குள் நாங்கள்
ஒவ்வொருவரும் எங்கள்
படுக்கையின் அடியில் ஒரு அரம், ஒரு ஜோடி கைத்துப்பாக்கிகள், ஒரு பவுண்டு வெடிமருந்து மற்றும் இருபது துப்பாக்கிக் குண்டுகளை ரகசியமாகச் சேமித்து வைத்திருந்தோம்.
எந்தவொரு முன்னெச்சரிக்கையையும் கைவிடக்கூடாது என்பதில் நாங்கள் உறுதியாக இருந்தோம்; எனவே, ஒரு நாள் நள்ளிரவில் திடீரெனத் தாக்குதல் நடத்தத் தீர்மானித்தோம். ஆனால், நாங்கள் பயணத்தைத் தொடங்கி ஏறத்தாழ மூன்றாவது வாரம் நடந்துகொண்டிருந்தபோது ஒரு நாள் மாலை, உடல்நலம் சரியில்லாத ஒரு கைதியைப் பார்ப்பதற்காக மருத்துவர் கீழே வந்திருந்தார். அப்போது எதிர்பாராதவிதமாக அவர் அந்தக் கைதியின் படுக்கையில் கையை வைத்தபோது, அங்கே மறைத்து வைக்கப்பட்டிருந்த கைத்துப்பாக்கிகளின் உருவத்தை உணர்ந்துவிட்டார்.
அவர் ஒரு பயந்த சுபாவம் கொண்ட குள்ளமான மனிதர்; அதனால் துப்பாக்கிகளைக் கண்டதும் ஆச்சரியத்தில் ஒரு சத்தத்தைப் போட்டதோடு, முகம் வெளிறிப் போய் அப்படியே நின்றுவிட்டார். அவர் எதைக் கண்டுபிடித்துவிட்டார் என்பதை அந்தக் கைதி அடுத்த நொடியே புரிந்துகொண்டு, அவரைப் பிடித்துக் கொண்டான். மருத்துவர் அபாயக் குரல் எழுப்பி மற்றவர்களை எச்சரிப்பதற்கு முன்பே, அவருடைய வாயை ஒரு துணியால் கட்டி அடைத்து விட்டனர்.
அவன் மேல்தளத்திற்கு செல்லும் கதவின் பூட்டைத் திறந்தான்; அடுத்த கணமே நாங்கள் அனைவரும் ஒரே மூச்சில் வெளியே பாய்ந்தோம். அங்கே காவலுக்கு நின்றிருந்த இரண்டு காவலர்கள் சுட்டு வீழ்த்தப்பட்டனர். அதோடு, என்ன நடக்கிறது என்று பார்ப்பதற்காக ஓடி வந்த ஒரு ராணுவ அதிகாரி தரையில் சரிந்து வீழ்ந்தான்.
நாங்கள் இன்னும் இரண்டு ராணுவ வீரர்களைச் சுட்டுத் தள்ளிவிட்டு, கேப்டனின் அறையை நோக்கி விரைந்தோம். உள்ளே ஒரு வெடிச்சத்தம் கேட்டது. நாங்கள் உள்ளே நுழைந்தபோது, அட்லாண்டிக் பெருங்கடலின் வரைபடத்தின் மீது கேப்டன் சரிந்து கிடப்பதைக் கண்டோம்; அவருக்கு அருகிலேயே அந்த மதபோதகர், புகைந்து கொண்டிருந்த கைத்துப்பாக்கியுடன் நின்று கொண்டிருந்தார்.
No comments:
Post a Comment